Gidersen
köyü boşaltılmış bir çocuk gibi anlamsız çıkarım yolculuklara

Bir ihtiyar iniltiye uyanıp
hüküm ve sual aralığında
kapanır tüm geçirmişliğim
ve birden çıtırdar zaman
yanık topacımın gölgesinde

altında kül barınıyor tırnaklarımın nicedir
sonra ala bildiğince koşuyor gözlerim
bildiğim bütün tanıdık kelimelerin
altına ellerimi sokuyorum
damağıma sesler dayıyor
kokusuyla eş bir gez yanığı
farkına parmaklarım varıyor önce
zaman gülümsüyor

ve ben ne zaman dönüp baksam külü de güzelleşiyor gözlerinin

içimden içeri giremiyorum o söz den beri
dudaklarımda oturan onca çirkin kahkaha
taşıyor artık hat yollarıma
ve hiçbir harfin kabullenmediği
o sır artık ısırıyor tenimi
içimde yadırganan
o iskemleye
artık küllerini koyuyorum
hadi sen ve ay girin içeri

soran olursa
iki tanıdık kelimenin altına girip
bir türlü kaldıramadığım bir ses rengiydi adın derim

Ş i m o / sermayesikülolanbirfilizdenibaret

Paylaş:

12 Beğeni

+4 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (3)

5.0

100% (3)

İskemle Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz İskemle şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

İskemle şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Koray Kzlcan, @koray-kzlcan

28.2.2026 23:36:22

iskemle ; bir eşik nesnesi.Ne tamamen oturulan bir yer ne de tamamen terkedilmiş bir boşluk.Bekleme ile vazgeçiş arasında duran bir tahta gövde gibi.
“Gidersen / köyü boşaltılmış bir çocuk gibi anlamsız çıkarım yolculuklara”
Burada çok sert bir benzetme var. “Köyü boşaltılmış çocuk” travmatik bir boşluk imgesi. Sadece yalnızlık değil, köksüzlük. Gidiş, seni seyahate değil; sürgüne çıkarıyor. “Anlamsız çıkarım yolculuklara” ifadesi de çok anlamlı.(dizeye rağmen).
Mantık yürütmeye çalışan ama temeli yıkılmış bir zihin gibi. Yani ayrılık akıl yürütmeye değil de, akıl kaybına götürüyor.
"kül": Şiirin omurgası.
tırnak altında barınan kül:Geçmişin kir gibi taşınması
Gözlerin altında güzelleşen kül : aşkın estetiksel yıkımı
İskemleye konan kül : Artık yaşanmayan sona eren bir ilişkinin külleri...

“İçimden içeri giremiyorum”(Şiirin Kalbi)
Dudaklardaki çirkin kahkaha:Acıyı saklayan sahte gülüşler.Bir çeşit savunma mekanizması.

“iki tanıdık kelimenin altına girip
bir türlü kaldıramadığım bir ses rengiydi adın derim”
Adı ses rengi olarak tarif etmek şairane bir anlatı.

Şiir bağırmıyor adeta içten içe yanıyor dostum.
Her dem şiirle.
Tebriklerimle.
Günümün şiiridir.

Koray Kzlcan tarafından 28.2.2026 23:39:25 zamanında düzenlenmiştir.

Believe-TüLa(y)L, @believe-t-layslan

28.2.2026 21:56:41

İzmir’de seni gördüğümde sadece ben değil,
Canan ve Sermin Abla da senin
muhteşem bir eser
olduğunu
düşünmüştük.

Şiiri gözlerimiz yansın diye mi işledin?
Dil sözün parmaklarınla!

Ağlamıcam ruhu aynım.
Öperek ruhundan ve koşulsuz sevgimle
can canım Şimom ✨🪐🤍🍃

Believe-TüLa(y)L tarafından 28.2.2026 22:00:25 zamanında düzenlenmiştir.

Ferda,ca, @ferda-ca

28.2.2026 16:28:07

5 puan verdi

“İskemle” şiiri, geçmişin ve zamanın ağırlığını içsel bir labirent gibi hissettiriyor. Çocukluk izleri, kaybolmuş oyunlar ve gölgeler, “zaman” ve “kül” imgeleriyle birleşerek hem kırılgan hem yoğun bir nostalji yaratıyor. İskemle, şiirde bir saklanma, bir bekleme ve aynı zamanda kabullenme mekânı gibi duruyor; okur, kelimelerin arasında hem kayboluyor hem de sessiz bir huzur buluyor.

Tebrikler

Saygılarımla hocam 🙏🌍🌿📓🖋️