9
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
1485
Okunma

göçebe bir sesizlikti beş duyu arası dolaşan
kendinden emin yüreklerimiz
tüm yalnızlık şarkılarını yanına almış
gecede ruhumuzun ayak izleri
şiirler enjekte ederdik damarlarımıza
dizeler dize dize çelikti
apansız azaplara eş
mısralar martıyı ağlatır
martının çığlığı zeytin dallarını çağırır gibi
mısralar kadını anlatır
denizin sırlarını deşifre eder gibi
kadının elbisesini sıyırır gibi
hayatı ateşe verir gibi
dokunsak bir intihar imgesi boğacak geceyi
kefenine dolandığımız karanlıklarda
anlatmayalım şimdi kendimizi
yaralarımız birbirinden farklı olsada
kabukları deşersek hepimizin kanı kızıl
toprak kokarken avuç içlerimiz
biraz ellerimiz yanardı
biraz tanrıları yakardık
ay doğarken
kıvılcımlanırdı sesimiz
kalemimize çektiğimiz şehvetle
dizelerimiz cayır cayır
biraz sevişir biraz ağlardık
bilirdik yarında inmeyecek gök şehrimize
ışığı söndürür yatardık
5.0
100% (14)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.