8
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1220
Okunma
Dedemin oyuncakları vardı tahtadan,Benimse bebeklerim kurmalı...
Hava bulutlu ve aynı zamanda nemliyse
Göz göz olmuşsa derim,ölümü beklemekteyse
Usulca sokulmuşsa koynuma esen meltem
Can çekişmekte ruhum evvelden,
Ateşle oynamakmış hayat,
Hep derlerdi ’çivisi çıkmış Dünya’nın’
Kararsız ve zorla cevap verirdim ’hadi çakalım’
Zamanı gömerken annemin vazgeçilmezlerine sıçradı toprak
Güvercinlerin kanatlarından döküldü saçlarına ak...
Şimdi şefkat bastırdı zamandan yakınmalarımı
Ördüm saçlarımı tek tek fakat annemin ki gibi olmadı
Pembe eldivenlerim...
Ardımda iz koymadım işlediğim günahlardan
Milyonlarcasına razıyım zaman beri işittiğim azarlardan
...
Ve kaç çocuğun oyununu bozduysam,
Yıktıysam kulelerini
suçluluk duyduğumdan;bırakmasınlar annelerinin ellerini!
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.