Ben mi akmalıyım bir nehrin ağzına
Nehir mi akmalı benim ağzıma…

Ah, Sar beni

Göç gebe ellerin toz, iz ucu öz suçu kıyısızlığım
Neharin, sen ana artığım
Es ten düşeli viran virgül, koy elini uçuruma tutsun beni
Takılırsam sayısına adının, ah ahlarım sar beni

Taş kabir esniyor yarık ağızlı, ah ursuzum sen yaz sanma
Pervazın buz sarkığıdır düşüşüm, azdan çok azami bir rivayettir
Ah sar, sar beni uyumadan kuşkuludur ten zarım


Ah Ursuzum uykusuzum Vuralımsıya ez beni
Çağ yıkıntılarıma uzan peydahla geceleri
Ay sızım ah arsızım sar
Yolma terimdeki selsiyi

Ah Uçsuzum
Haline yar halime ayar oldum
Körüklerim patlıyor yoluna revan oldum ah sar beni


Ben öyle şair iken biraz fahri iken sen sar beni

Cağ gözlü yarınlı sevdam dişsizim beslenemem koynunda
Askıya bir eşkıya asılıyor gecelerimin
Eteğinden soluk taşı düşüyor ah sar beni

Arzına vedalı İz suçum
Kubbede yedileşen bronz kusursuzum
En çok iki vaktin aralığında sorgula beni


Güz ucum, Gözlerin değirmendeki ah tuzum
Çarmıhım, bir avuç kanlı çivi sözün
Özüme ret, su al soluğuna terk uyusun
Ah Ursuzum, ömrümün suyolluğu neredesin
Ah Sar beni

İrkildim iliklerimde iğde tozu yutkunamıyorum sensizliği
Dizginlerin toprağa yol, koşuyor bulut
Üstüme zencefil değil sersefil kırıntılar düşüyor
Sağanağım yağ, sel dolanıyor göğsümde
Hadi sar beni dallarına akıp gidiyor ömrüm
ah sar beni



Neydi ardından kalan kalıntının adı
Sen yağdanlığım yağla soluğumu
Sensiz gıcırtılıdır sesim
İşte şahit yokluğun
Ah sar, sar beni

şimo
sinan şeker