Sağ halim üşürken solumdan mı düştün yine sen

Maharet kısa boyuna uzun bir yol diyordum
inanmıyordun Süleyman

oysa tenine harf düşüyordu o kabuğun
emeğim göbeğinden soğuyordu

bazen şehirler insanlardan daha güzel çağırıyor insanı
biz o sesin makamını seviyoruz Süleyman’la
sonra şaré’ye konuk kaçıyoruz
yeşilin tenine üflüyor bir şey
karma karışık oluyoruz

koyusunda gözlerine denk bir dem sarkıyor geceye
biz sebepsiz soluğumuzu yutkunuyoruz

ikimizde kanıyoruz
Süleyman kasığından yara almışçasına bağırıyor
ben içimin karışıklığını toparlıyorum
sonra Süleyman bir yolu oynuyor
bense bir sokağı
ikimizde durduramıyoruz seni
sen içimizden geçiyorsun

işte yol biz içimizden geçenleri seyrediyoruz
demek ki
Süleyman ikimizde sağlam bir bünyeye sahip değildik
o sebeptendir ki
kustuk içimizden geçen herkesi ve her şeyi




Ş i m o / K ülsürmesi