Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
yol artığı şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
yol artığı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
... ruhsuz bir kadını onarılmaz acılarından kurtarmak için kuşkulu bir bıçak en derin/sel söylemleri mahrem yerinden öper gibi bileniyor belli ki cinnet hali ev sahibi
yorumsuz adreslerin iade-i itibar sokağında kan gövdeye koygunlaşacak az sonra ölmek kadar değil aslında
cehennemin az ötesine kurulmuş iki seyyar tezgah tanrının lütfundan dökülen kırıntılar satılıyor yok pahasına ısrar…aşk’a ikrâr…kul’a inkâr…yaradana kanarak içtiğidir yalan aşk’ı aşk’a şirk koşan adama ağır bir cefa oysa tek suçlu hakikat ne demişti hayat ona
"beni çok sevme düşme bu derde"
... bir şehri, bir de uyuyan kadını öpmeden gitmek, günah olsa ya...
ensonsöz gibi önsöz ve sökülmüş ardı...tebriklerimle...