çocuk!;
tahta tezgahın üzerinde bir el
yak ışıklarını
gecenin karanlığına inat
elim dolaşsın saçlarında
ısınayım...



çocuk!;
bahçeme indi düşün
bir gece vakti
dulda’sına inanmadım
elim dokunsun tenine
titreyeyim...


çocuk!;
kanı çekiliyor damarlarımın
sımsıkı abanıyorum
ayaklarımın üzerine
feri kesiliyor dizlerimin
elim tutsun elini
yaslanayım...


çocuk!;
menekşe rengi çokmu?
yıldızlar yağıyormu
aynı yağmur haveng varmı!
gökperdelere gizlendinmi
kucakladımı seni sevgili


çocuk!;
içimiz
engerek düğümü yokluğunda
en yırtıcı yanımız adınmış
böğürmek buymuş
şimdi anlıyoruz
hayvanlar gibi



çocuk!;
korkma!
günah kapıları
sana aralanmayacak
senin gittiğin yerde
kibir yok hasetten mensin


çocuk!;
gözlerin çok büyüktü
ışık saçardın ya akşama
sen yoksun
senden sonra
kainatı kim aydınlatacak?


çocuk!;
ardından zehir olabilir güneş
gözlerin ebedi göçe hazır
ruhun tedirgin
durma gözünün saf mavisindesin
sevin heyecanlan bul; ara ve bul
yaşamın gerçeğindesin
o kadar güzeldir ki
sıratta adım atmak
adım adım
Allah’a koşmak


çocuk’;
bak havaya
seni kimler karşıladı bir bak!
bittimi yolculuk
geçtinmi sıratı
araladınmı Cennet-i Ala nın kapısını
sıvazladımı sırtını cebrail?
ittimi kevser’den içeri
bakabildin mi tadına
o nurdan ırmağın
ne mutlu çocuk ne mutlu
İçtiğin şerbet ki
o mertebelerin en güzeli
şehitsin sen göklerle kucaklaşan
şehitsin cebrail’e yaren
nailsin şefaatine Resulun
bağışlayan’ın
bağışlanan’ ların
en güzel (i) yerindesin yaşamın
İnşAllah şehitsin çocuk..

Ruhun şad olsun.