Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Anne - X şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Anne - X şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
BU ŞİİRİ YAZANADA SESLENDİRENEDE TEŞEKKÜR EDERİM BENDE 8 YIL ÖNCE KAYBETTİM ANNESİZLİĞİN NE OLDUĞUNU EN ÇOK BEN ANLARIM OKURKEN VE DEMİŞ ŞİİRDE ÖYLE ÇOK DEV VAR Kİ KORKUYORUM KÜÇÜĞÜM BEN BÜYÜYEMİYORUM
dilsiz olmaya geldim (s)ağır acılara âmâ olmaya...
Tükenen bütün zamanların en nadide kokusunda elleri kayıp bir çocuk yalnızlığı yüreğini kanatırcasına kanat yapmış bir melek bilmediğin bütün yolların son çıkışı koyu renklerin şeffaf ışığı ANNE en güzel ses en güzel dokumuş en güzel gülüş ve en sahici can...
değerli Fulya şair bu anne haykırışlarınız derinliğimin duvarlarında yankılanıyor her daim annemi özlüyorum yanımdayken öylesine doygun öylesine sıcak sesleniş ki, suslarımı kilitliyor dudak kıvrımlarımda...