19
Yorum
12
Beğeni
5,0
Puan
2588
Okunma

( Hatırlar mısın, doğduğun zamanları..
Sen ağlarken herkes sevinçle gülüşüyordu.
Öyle bir ömür geçir ki, herkes ağlasın öldüğünde, sen mutlulukla gülümse.
alıntı... )
söz,
demiştim
ağzımda
annemin
memesi,
kollarım, bacaklarım beyaz bir kundakta,
söz...herkes ağlasın,
ben güleceğim.
..
herkes bana bakarken, gözüm duvarlarda,
yıllar sonra öğreneceğim yazıyla şuraya yazıyorum.
sana söz ölüm, ardına çengiler bile getirteceğim.
..
çivilerini ellerimizle yamulttuğumuz dünya,
biz hep düşeş bekliyoruz ya,
ortada tavla bile yok oysa.
söz bak...herkes ağlasa da, ben güleceğim.!
eğil...
kulağına söylüyorum...
gülme ölüm, gülme.
sen gülücüklerini de mezarlarını da kendine sakla,
bize ilk ağlamalarımızı geri ver yeter.
gülmeyi nasılsa öğreniriz yeniden.
5.0
100% (28)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.