kar yağardı Haydarpaşa akşamlarında,


vapur yanaşırdı rıhtıma,
hep o s o n vapur...


s o n simit olurdu eksik bozuk parayla alınan,
yarısı martılara verilen,
yarısı k a r l a beraber yenilen.



son b o ş koltuk yakalanırdı, zafer işaretleriyle...
ama, s o n kışını da yaşayan biri mutlaka olurdu.!
o koltuk da, hep s o n olurdu.


vapurda m ı z ı k a sesleri duyulurdu.
annesi elinden alınca, çocuk haylaz olurdu.
en uçta oturan bey kalkar,
"bırak hanım çalsın, çalsın ağlamasın " der, gülerdi.

iyi ki mızıktı o vapurun m ı z ı k a c ı s ı,
uyumaya başlayan diğer çocuklar bile kalkar o y n a r d ı...

miyop gözlüklerin ardından bir dede durmadan çepik çalardı.
zıplatan mızıkacıya mı, zıplayan çocuklara mıydı,
yoksa gözlüklerinin altından daha iyi gördüğü h a y a t a mıydı.?



yaklaşma vakti geldiğinde artık herkes akrabaydı.


Haydarpaşa artık uzaklarda boynu bükük kalakaldı.

*

s ö z dedim ya sana, b e k l e gelecek karda,

martılar uçtukça,
..... oldukça,
hele bir de vapurda mızıkçı mızıkacı oldukça!

mutlaka gelirim.







günlerdeneskibirgün2011 Davidoff


çepik:alkış


Sesiyle Şiirime SES OLAN Kalime SONSUZ TEŞEKKÜRLER...