beni bana anlat
içimi yaşarken dışardan nasıl görünüyorum anlat

beni izlerken, ormanların sessizliğindesin
bu gece biraz konuş
kimsenin anlayamayacağı bir tılsım var karanlığın dilinde
günah çıkarmak isteyen ışığımı iç bu gece
kan geliyor duygularımdan, gülen dudak yalan
ruhunun kanatlarını aç, al yüreğimi ısıt

beni bana anlat
kelimelere sığmayan depremlerime
yaşam bıkkınlığımı kat
kimsenin göremediği duvar çatlaklarımı
beyaz bir sayfaya yaz
kalbimin kıvrımları unutmamalı
dilimde sancılanırken o tek hece
beni bana anlat
yalnızlığıma doğru yürü
kırışmış alnımda gezin
avurtlarıma çök
gamzelerimi okşasın efsunlu elin
bulut gölgesi gözlerime
sihirli cümleyi söyle
beni gençleştirecek şiiri yaz

güneş gözyaşı döküyor şehrimde palmiyelere
sustum ve sığındım hatıraların kovuğuna
adam gibi adam olmanın sızıları bunlar demiştin
senden başka kimse aldırmıyor rüzgârlarıma
bir tek senin cümlelerin anlamlı kılıyor zamanı
sustun ve izledin, bu gece hep konuş
beni bana anlat
mavi bir dünya olduğumu hatırlat
masumiyeti ve aşkı çağır bakışlarıma

beni bana anlat

yetmiyor ellerim duayla ruhumu ısıtmaya
göz çukurlarıma yuvalanan hüznüme
teselli bir hayat kat