rastgele patlak veren fırtınadan kaçar gibi
kanatlı ve tedirgin sığınıyorum kollarına Fate
okyanusta başı boş dolaşan dalga misali
bir hamlede beni yutası var öfkemin
üstüne kilit vurduklarım boğulacağı yerde
beni içten içe yiyip bitiriyor Fate
gün oluyor ki
yaygarayı basıp ortalığı ayağa kaldırasım geliyor
öyle kontrolsüz çullanıyor ki üstüme hırçınlığım
sahile atar gibi içime boşaltıyorum hepsini



hastane koridorlarında sürekli can çekişiyorum Fate
hurdaya dönen yüreğimi boylu boyunca sedire uzanmış
her gün başka tarafını hora teperek uğurlarken görüyorum
kaç ölünün cenazesi kalktı içimden
kaç cesedin ruhuyla yıkandım ters yüz çevrilip
ve kaç ruh yüzümü yalayıp geçti vaftiz edilip
inan ki bilmiyorum
ama var ya Fate her defasında
randevusuna gecikir gibi telaşlı
solgun ve yorgun çıkıp gitti yüreğim benden
gören de cennetle sözleştiğimi sanır
kefen ki boynumda zaten asılı



bugün nasılım diye sorma Fate
seni benden alıp götüren gün yine
düne göre belki dilim peltek daha
bugüne bakarsan dünden kalma karma
yarına kalırsa zevzek haliyle
çıkarsa karşına hiç şaşırma



saat şimdi 13:30 surları
ve gözlerim zamana mıhlanmış
sanki hasbelkader karşılaşıp şiirle
ayak üstü kafa ütüleme derdinde
sana doğru gelirken takatımı nerde
ne zaman düşürdüm
nerde peyderpey boşalttım içimi dışıma
hatırlamıyorum be gülüm



hani düşlere yayan yürümeye alışkındık
her adım bir öncekinden ağır yüklenirdi ayaklarımıza
tabana kuvvet dedikçe gelene geçene reverans verip
var gücümüzle abanırdık bacaklarımıza
şimdi aynı dertten kederliyim Fate
hani üfleyecek olsan uçar giderim
ya peki yokuşu göğe değen umutlara ne demeli
aklı sıra bana tuzak kuracakmış rüzgâr
çaktırmadan silip süpürecekmiş yerden süprüntüleri



saat 14:30 şimdi
ve gözlerim mıhlandığı yerden fırlamak üzere
ele avuca sığacak tumturaklı söz de bulamıyorum ki
istermiydim böylesine pas tutmuş yerimde
oynak ya da kıvrak kelimelerle boyuna zıplayıp durmayı
korkuyorum Fate
başımda bekleyen ve refakatçim kesilen
bu hastalıklı günler geçmek bilmiyor bir türlü
nefes aldırmayan şu dar koridorlarında duvarların
itişe kakışa sırtımı kamçılamalarından gına geldi artık
gevşeteyim derken gerilen cümlelerimi
iyice yuvarlayıp duruyorum uçurumun yamacından
tıkalı kulaklara öğütülmesini istediğim
dili bir karış dışarda kalmış küfürlerimi



saat 15:00 surları
ve gözlerim intihara meyilli bakıyor
ah Fate boşver aldırma bana
say ki yüreğimi hoyrat rüzgâra kaptırdım
savurdu parça parça
say ki hırçın denize bile bile yolladım
salladı dalga dalga



şimdi dışarı çık ve gökyüzüne bak hemen
iki çift sözüm var daha bulutlara astığım
az sonra düşer gül kırmızısı yanaklarından
sımsıkı kucaklayıp sakla kimseye göstermeden

...

kendine çok iyi bak beni düşünme güzelim
bakma sen ara sıra eser böyle fırtınalar
herkese selam söyle bir gün bakarsın gelirim
yarına nasıl olsa durulur kabaran sular

...


Meral Gül