özlenen bir sevgili, var mı yok mu artık onu tartan bir yürek, kalbi açıp içinde onu bulmak isteyen ve ordaysa partizanca sevgisiyle, aşkını bir direniş gibi her nefeste haykırmak istiyor.

insan severken öyle sahiplenir ki , kıskançlık denen o lahnet duygu kör eder, çünkü içimizde korkular vardır, yenemediğimiz yok edemediğimiz, kaybetme korkusu, tetikler bizi can gibi sevdiğimiz dağlarında kar olmak istediğimiz sevdamızda.

her kaybetmek damla damla kendi denimizi oluşturuyor nefes almadığımız , boğulduğumuz , yüzme bilsek de çıkamadığımız denizimizi.

zehirli bir bal gibi onunla geçen anlar, özlediğinde üşüdüğünü hissettiğin, dağ gibi kederini kaplayan o soğukluk, karlar altında kalmış gibi yürümek zor, varmak istediğin yer ise korku dolu, yorulmuş, bezmiş ancak o günleri özleyen , bir yürek.

insanlar bencillikleri ile sevdiğinin ne hissedeceğini düşünmeden sadece kendini düşünüp kendini tatmin etmeye çalışırken, sevgili için ölümcül bir darbe olur, bu hayatta bir kere yıkılsan da bir daha kalkmak kolay değildir, kalksan bile asla hayatında eskisi gibi neşen yaşam enerjin olmaz, bu büyük darbe ihanet denen davranış affedilmeyen ama sevdiğini de unutturmak için yetmeyen büyük bir acıdır.

yaşanan yıkımlardan sonra artık insan neredeyse hissizleşiyor, ancak aşk bir kere girdiyse gönle ne kadar zaman geçerse geçsin , tek bir resmi kalmasa bile o zihinde ve yürekte çıkmıyor , ölene kadarda çıkmayacak sanırım:( şiirin sonunda ise biraz sitem biraz da sanki şu an o da aynı duyguyu yaşıyor gibi bitmiş, onun da pişmanlığını hissetmiş güzel yüreğin belki, o harika anlatımınla.

keşke bir kalp bankası olsa , çürüdüğünde yenisini taksalar, yada beğenmedin değiştirmek istiyorum desen değiştirseler:) insan her zaman anka olamaz , hatta ben hiç kimsenin anka olduğunu sanmıyorum ancak bu hayatla baş etmek için ayakta durmak ve mücadele etmek zorunda.

foto da çok etkileyici, her yer kar ve yürüyorsun evine , ancak evinin kapısında da kocaman bir dev var seni bekleyen:(

Yüreği güzel gulecanım, sen can dersen canına sokarsın ,yara açmazsın karşı taraftada vardır muhakkak hatalar , çünkü kadın hissediyor, kabul etmek istemese de, anlatımın harikaydı yine, o sıcaklık, okuyanın kendi acısını bulması ve gerçek bir acıyla yüzleşmesi vardı , bu acıyı yaşayan bilir , çokça sevgimle pamuk kalplim:*