hani en son konuşmamız var ya
benim hep konuştuğum, seninse hep sustuğun
gidiyorum dediğimde, aldırmaz göründüğün işte

hiçbir şey göründüğü gibi değildi aslında,
mutluluk elimizden uçacak diye korkuyorduk ikimizde,
ve birbirimize geç kaldığımız için hayıflandık bir süre
sonra bir cesaret ben gittim
sen gidişimi seyrettin

özlemin öyle çok yakıyordu ki içimi
günlerce divane gibi dolandım durdum
dönmek istedim kaç kez, kaç kez sana koştum
kaç kez şefkatine sığınmak istedim
olmadı, yapamadım, yapmamalıydım

işte ben geldim, sana geldim dememek için
çok direndim, öyle zordu ki bu anları atlatmak
hep tuttum kendimi, ellerimle zincire vurdum yüreğimi
bir daha bir daha, savrulup sarsılarak yanarak yıkılarak

kaç kez seslenmek istedim, kaç kez sana geldim demek,ç
kaç kez kapına kadar gelip, kaç kez döndüm geriye
cesaret edemedim, sil baştan başlayalım demeye
biliyorum gelebilseydim, biraz sitem eder
gene bağrına basardın, kaç kez yüzümü göğsüne gömüp
gözyaşlarım beni boğsun, yok etsin istedim yapamadım

kısacası ne sende kalabildim ne temelli gidebildim
ama üzülmev sakın ağlamalarım seyrekleşti
iyileşmeye çalışıyorum her an
sabah yürüyüşüne de çıkmaya başladım inan

ilaç olduğunu gösteriyor zaman
tüm yıkıntıları onarıyor yavaş, yavaş
şimdi kötü hissediyor olsakta geçecektir mutlaka
belki sen de aynı şeyleri düşünüyorsun
benim gibisin yani, şen şakrak olmasan da
belki biraz daha huzurlu, ama tatsızsın



25.05.2011/Hatice Ak