hani bazen
bulutların üstünde
hisseder ya kendini insan,
sonra yavaş yavaş, bir damla su
bir tüy gibi döne döne düşer ya
sarılır ya toprağa, sığınır ya bir yaprağa
işte böyle bir şey, güvenmek sana

hani bazen
tomurcuk bir gülü
koparmakla koparmamak
arasında gider gelirsin ya
sonunda kıyamaz, dalında bırakırsın
işte böyle bir şey, güvenmek sana

hani bazen
bahar sabahları
çimlerin içinden geçerken
ıslanır ya ayak uçların
serin serin okşar ya
yüzünü hafif bir rüzgâr
işte böyle bir şey, güvenmek sana

hani bazen
susuzluktan kurur ya
dilin damağın
o an gürül gürül yatağına sarılan
bir şelale düşlersin ya
bir ferahlık sarar ya bedenini
işte böyle bir şey, güvenmek sana

hani bazen
bir bebek tutar ya elinden
hiç tanımadığı birine sığınır gibi
yaslanıp göğsüne
hüzünleri sere serpe koyuvermek
işte böyle bir şey, güvenmek sana


Hatice Ak/09.08.2009