__Ben gidiyorsam senden
Uzun gecelere sorarsın kısa kalışlarımı
Çıldırtır seni yokluğumda hüznün
Kadavradır artık bedenin
Yokluğumda öldün
Ne sandın ölümsüz müydün!

__Ben gidiyorsam senden
Adını ister kaçış ister usanış koyarsın
Sonra hüzün büyümeye başlar
Odanın ve kendisini sorgulayan
Eşyaların üzerinde
Gidişim kahreder seni

__Ben gidiyorsam senden
Hiç koklanmamış güller
Boynunu büker
Solmuş benzin tıpkı gül gibi
Toprak seni çeker
Üzerine serilir bukle bukle güller
Tenin titrerken gecenin her anında
Ruhun başka âlemde gezer

__Ben gitmişsem senden
Fatiha’ya aç ruhunun serzenişlerini
Haz çalkantıları içinde duyuyorum
Gökyüzüne açılan pencereden dinleyip
Dulda düşlerine dalmışken


__Ben gitmişsem senden
Artık başka zamanlarda
Ta yıldızları tutarken elim
Sana dua etmiyor şiirler yazıyorum
Karların beyazında yağmurun saflığında
Açlığımı ironi eşliğinde gideriyor
Sıyırıyor bir hançer gibi kınından
Saplıyorum yeniden hınç ile
Ama şiirlerimi sensiz öldüremiyorum
Tıpkı doyuramadığım gibi açlığını şiirle
Ve zaman hep sonsuz işte
Hayallerimizi yitirdiğimiz o günden beri
Yıkıldı o tabu güneş ve su
Mucizesini yitirdi artık
Sen gittiğinde benden.