1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1094
Okunma
Her çiçeğin özünü el yese de
Arı bizim, petek bizim, bal bizim.
Gülistanda, kel kargalar ötse de
Gonca bizim, bülbül bizim, gül bizim.
Eksik olmaz meyveliye taş atan
Vız gelmeli inanana taş atan
Her dalında çeşit çeşit kuş öten
Ağaç bizim, yaprak bizim, dal bizim.
Yas tutarak için için ağlayan
Dalgaları tokuşarak çağlayan
Kıyısında Yunuslar’ı eğleyen
Deniz bizim, ırmak bizim, göl bizim.
Ölüm ile yaşamayı denk eden
Al kanını, al bayrağa renk eden
Bu toprakta asırlarca cenk eden
Kılıç bizim, kalkan bizim, kol bizim.
Kara taşın masat edip bilenen
Bebek iken höllüğüne belenen ()
Şehitlerin kanı ile sulanan
Vatan bizim, toprak bizim, el bizim...
Hanifi KARA
() Höllük: Bebeklerin altına konan toprak.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz