Yeşil gözlü bebeğim; bir kere de sen ara,
Yanıyor bak yüreğim, yeter verdiğin ara.

Canhıraş feryadımı turnam götürsün yara,
Kaynayıp kapanmıyor, kanıyor eski yara.

Bakınca bahçelerde kalan ayvaya nara,
Düşüyor bu yüreğim alevi geçmiş nara.

Kördüğüm oldu bahtım, talihim baştan kara.
Bekledim bunca zaman saplandım kaldım kara.

Şansımı deneyerek tutup, hükmettim zara.
Feleğin hilesiyle yenildim, düştüm zara.

Ayrılığın derdiyle bunaldım girdim dara.
Sana ulaşamazsam, çeksinler beni dara.

Toparlan bekle gülüm; kakülün, zülfün tara.
Geliyorum alenen fitnecileri tara.

İhtiyacı yok senin güzel gözünün fara,
Gerek yok güpegündüz ne lambaya ne fara.

Elbette alışırız alemde yoğa vara.
Yeter ki; muradımız ortak yastığa vara.

Davul zurna sokakta başlasın hançer bara.
Alamazsam bu sefer; ben mezara sen bara.

Nöbetleri yetişir, anamı tutar sara.
Açılan yarasını bilemem kimler sara.