Dünü gömdüm derinlere,
Bugünü sorun bana
Yarın kimbilir nerede,
Düne ahlar çekip
Yarınlarda yaşayanlara
Takıldıkça her adımda
Bugüne mersiye yazmamak
Elde mi dökülüp geliyor işte!
Güne çıktığımda ne varsa,
Selam ediyorum hepsine
Onlardan biriyim bende;
Hesap ediyorum kendi kendime
Düğümleniyorum bugüne,
Yarınları kovalıyorum gözümde,
Değil mi içler acısı
İnsan olmak nerde kaldı peki,
Onurlu haysiyetli yaşamı
Kurabilir miyim bu halime;
Çatışmalarla dolu bu yüreği
Dindirmiyor hiçbir görünürdeki,
Sırılsıklam rahmet eli
Islatırsa tüm bedenimi
O zaman belki o zaman,
Sakinleşir bu doyumsuz bedevi;
Bu günün anısına aldım kalemi
İçimdeki kelimelerin hepsi,
Savrulup gitti bir yaprak gibi!
Kelimeler terkedince beni
Ben ne söyleyebilirim ki,
Bir damla suyum sizin gibi,
Bazen sel olur çoşarım
Çoğu zaman da aşındırırım yerimi!
Yıl:10.02.2006
Saat:22.00-22.15
Çengelköy/İst.
EROL KEKEÇ