Kurak dudakları
Kıskaç memelerine
Annelerin
Bebekler sarkıyor
Derilerinden

Öfke uzak ülke bedenlerine
Heybelerini tok sözleri dolduran
Değerli taşlar değersizliğinde
Yakası açılmadık maden
İnsan
Afrika

Ellerimizde palalarla
Dalıyoruz ormanlara
İsimsiz kuşlardır çığlığımız
Sahipsiz heceler
Naif incinmeler ruhlarımızda
Semirmiştir

-Ellerimize tutuşturulan silahlar
Avuçlarımızın barut yanığı
Coğrafyama yapışmış hırçın surat
Benim değil-

Diri, kalın omurgalarımız
Kırılgan şimdi
Kaslarımız
Her gün aynı doğrultuda şişiyor
Kollarımızda
Üzerimizdeki üzengilerle yıkılıyoruz
Karanlığı devşirirken bileklerimiz
Sesimiz serin, çılgın, akışkan hâlâ
Ağzımızda
Damarlarımız dolgun

Sevimli hayalleri var oysa çocuklarımızın
Renkli hülyalar okşuyor
Akşamları kıvırcık başlarını
Ve fakat
Tekin değil dünya
Onca insan için
Afrika’da… Afrika için…

Karanlığı bastırmak istiyoruz artık toprağa
Kulak ver dünya!