Kalasım gelmiyor
Odam bendende suskun
Resmini duvardan indirdiğimden bu yana
Konuşulacak başka hiç bir şeyimiz kalmamış

Tablonun asılı olduğu çiviyi de
Bir türlü sökemedim hala
Yüreğim o kadarına yetmiyor

Dışarıda adım adım izlendiğim hatıralarından
Köşe bucak saklanıp geldiysemde
Hasretinin alev alev tutuşturulduğu
Bu yangınlar yeri
Daha da beter deşiyor yaralarımı

Niye aldım ki şu kalemi elime
Niye aldım ki yine
En büyük tövbesini daha dün etmiştim
Gözlerimi dağlayıp duran bu hayalin varken
Anladım ki iflah olacağım yok benim

Kayıplara gidişinin hatırası sayıp
Saçlarıma bıraktığın sonbaharın
Bir tek siyah tel göstermesin diye
Önünden ayrılmadığı aynaları
İnadından vazgeçirmeye başladığıda aylar oldu

Ha çaldın ha çalacağına inandırıp
Uykularımı kapının arkasında bekletmekten
Geceleri usandırdığımda yetti artık
Yarına değişir adresim
Bende durmam buralarda
Yokluğuna bırakır giderim