intihar çiçekleri toplamanıza çok kızıyorum bayım
bilmiyorsunuz çiceklere alerjim var
illegal sevişmelerin arsız yağmurunda saklı sevdam
bir yağarsam size pahalıya mal olacağım
taflan arsasına hüzzam parkı mı yapacaksınız
ve o parkta çocukların üstüne mi basacaksınız
ben ve kuşlarım bundan hiç hoşlanmayız bayım




arka bahçeye girmeyin
yasak çocukların düşleri gömülü orada
siz hiç çocuk olmadınız mı bayım
ekmek atmadınız mı kuşlara
can kırıkları yiyorlar şimdi inadına


yap-boz parçalarını kaybettim ruhumun
protez takılmış sevdaya
dünyadan düşecek gıcırdaya gıcırdaya
onbeş yaşındayken soğuk mermer cilalamasını öğrendim
granitle doldurdum yastığımı
siz şömine başında votka içerken üşüdünüz mü bayım





iri bir sözcük kusuyor alfabe
ben susmak istiyorum böyle zamanlarda
içimdeki çıkrığın sesini dinlerken ateş karıncalarını izliyorum
kendinden elli kat büyük bir yükü kaldırıyorlar imreniyorum
ne zaman cadillac geçse sokağımızdan
çelimsiz uzun çoraplı bacaklarım gövdemi taşırken bile titriyor
ve siz ne zaman sevseniz bu mahallede bir kelebek ölüyor
sevgiyide satın alamazsınız ki bayım



içimdeki beyaz kağıtları karaladım her gece
yoksul bir gülümse mimik olmuş yüzümde
göbek bağımı keserken kestim ellerimi de
bu yüzdendir hiç kına bilmem
oje almam yüzük takmam
ben tırnak toplayıcısıyım

siz hiç tırnak içine alınan ’seni seviyorum’ dediniz mi bayım...?