7
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
208
Okunma

"mertebeler
Hased: Bende yok onda da olmasın.
Buhul: Bende var onda olmasın.
Şuhl: Onun ki benim olsun.
Gıpta: Onda var bende de olsun.
Sehavet: Bende var onda da olsun.
İsar: Benim değil onun olsun.
Cud: Bende yok ama onda olsun.
Fakr: Onda yok bende de olmasın."
hased
karanlık bir kuyu kazıyorum kendime
içinde ışık yok, suyu zehirli.
benim bahçem kurudu madem,
komşunun çiçeği de boynunu büksün toprağa.
gölge dahi düşmesin kimsenin avlusuna.
buhul
avucumdaki tuzu denizden saklıyorum,
göğsümdeki nefesi rüzgârdan.
kapıları sürgüledim, pencereler mühürlü;
sofra benim, ekmek benim, açlık başkasının olsun.
yeter ki eksilmesin bendeki bu sahte doluluk.
şuhl
gözlerim başkasının ekmeğinde bir bıçak,
ellerim yabancı bir hasadın peşinde.
yokluk değil bu, bitmek bilmeyen bir iştah;
onun olan ne varsa kanıma karışsın,
benim damarlarımda atsın onun kalbi.
gıpta
gökyüzünde süzülen bir kuşu izliyorum,
kanat sesleri içimde bir yankı.
yolu yolum olsun, mavisi ufkum;
onun ulaştığı o aydınlık zirve,
benim de ayaklarımın altına serilsin.
sehavet
nehirler akar ya hani sormadan denize,
öylece açıyorum elimin perdelerini.
bende pişen aşın kokusu dağılsın sokaklara,
cebimdeki güneş herkesi ısıtsın;
ne varsa bende, ortağı olsun her canın.
isar
kendi yaram sızlarken başkasını sarmak,
kendi susuzluğumla kuyuya su taşımak.
sofradan aç kalkmanın o eşsiz tokluğuyla;
"buyur" diyorum dünyaya, "öncelik senin,"
benim payım senin gülüşün olsun.
cud
avuçlarım bomboş, bir rüzgâr esiyor içinden
ama gönlümdeki buğday ambarları dolu.
benim nasibim yokluktan bir hırka olsa da,
dua ediyorum her sabah kuşlar adına;
ben üşüsem de olur, dünya ısınsın onunla.
fakr
ne "ben" kaldı geriye ne de "benim" diyen bir ses,
vatanım bir hiçlik, mülküm bir nefes.
onda yoksa, bende var olan bir yüktür artık;
eşitledim ruhumu o büyük sessizliğe,
o nerede durduysa, ben orada bittim.
5.0
100% (7)