Başka bir kalpte sevgi tecrübem yoktu benim.
İlkimdin…
İlk sevdiğim, ilk göz ağrım.
Sana karşı olabildiğinde aşk gözlüydüm;
Doymak nedir bilmiyordu hasretim.
Kucaklayınca gözlerimi bakışların,
Tebessüm ederdim kendimden habersiz.
Varınca dudaklarından dudaklarıma yolcu bir sözcük dahi,
Çığlık basardım ansızın, beni ‘ben’ yapan bütün ‘sen’ler duysun diye.
Sana âşıktım…
Olmasaydın bir tek hayalimde bile,
O an kavuşmazdı gündüz, geceye.
Yalnız değildim hiçbir an.
Sokaklar, her sabah 2 aşık taşırdı tek bedende;
Ben,
Ve omzum üzeri sevabım gibi taşıdığım sen.
Seni anlattım satırlara,
Ayrılık, sen yokken oluk oluk aktı şah damarımdan.
Anonimdi hissiyatlarım, yoksul bırakılınca sen tarafından.
Son kozu yine kendime oynadım,
Katlettim can’ıma canan olan aşkları.
Sana varmaksa adanmak, lüzumsuzdu başka bir kalpte yâr diye aranmak.
Peçeledim tüm k/ayıplarımı;
Kimliği meçhul bir firariyim kendimden kentine.
Yüreğine mülteciyim.

Bahar olup içimde efillendin, kış olup saçlarımda ağar…