Züleyha’nın Mirası

Bozdu suskunluğunu yine cefakâr kalem
Kabuklaşmış yaramı kaşıdıkça kaşıdı
Dökülürken kâğıda gam çerağından sitem
Mazimin gizemini bu günüme taşıdı
Muhabbet şifresinin çözülürken sırları
Hayat buldu yeniden yazgının satırları
Kor dökünce özüme nazlı canın teması
Tutuştu gözlerimde Züleyha’nın mirası
Bozdu suskunluğunu yine cefakâr kalem
Ah û zâr yudumladı meşk kadehinden elem.

Talihime tan olan o ihtişamlı sevda
Kapris bataklarında pervasızca sınandı
Aşılmaz naz dağında mahsur kalınca sedâ
Akıl ehlince halim mecnun diye kınandı
Hasretin kucağında yeşerirken zevalim
Bir hazan ikliminde solgun düştü visalim
Meczupluk tezgâhında örülerek libası
Giydirildi bahtıma Züleyha’nın mirası
Talihime tan olan o ihtişamlı sevda
Goncaya dönüşmeden bahara etti veda.

Ayrılığa yürürken zamanın tiktakları
Matemin deryasında yıktı bendini çığlık
İnletti hıçkırıklar âsude şafakları
Aydınlık yarınlara çöküverdi karanlık
Döküldü birer birer fîgan yüklü yıldızlar
Feryadımla irkildi hücresinde yalnızlar
Kuşatınca hayatı hevesin ihtirası
Bitimsiz ezâ sundu Züleyha’nın mirası
Ayrılığa yürürken zamanın tiktakları
Büründü karanlığı umudun sokakları.

Cefâ sağanağında sırılsıklamken niyet
Yüreğimdeki küller yanıp kora dönüştü
Çaresizlik çölünde aşka susamış ülfet
Hicran buseli yârin fermanıyla öpüştü
Vuslatın kollarına taktı da kelepçeyi
Mühürledi firakla ümitkâr dilekçeyi
Muhabbet çeşmesinden dolduruyorken tası
Dönüştü baldırana Züleyha’nın mirası
Cefâ sağanağında sırılsıklamken niyet
Geceler yerle yeksan, azaplarda ünsiyet.

Sardı her bir yanımı karabasanlı kâbus
Aşkımın mabedine baykuş gibi tünedi
Ruhum kınalı kurban dil prangalı mahpus
Maşukum ümidimi fütursuzca çiğnedi
Emelin doludizgin dönüp durdu da çarkı
Kalmadı benliğimin aciz gedâdan farkı
Kanadı kırık kalbim yaşıyorken iflası
Mahşer eyledi ömrü Züleyha’nın mirası
Sardı her bir yanımı karabasanlı kâbus
Tükendi ahde vefâ sürgün edildi namus.

Bilsin ki cümle âlem içimde oldukça can
Anısıyla avunup meçhule koşar oldum
Düşlerim seraplarda sızlanırken kan revan
Resmine yüz sürerek aşkıyla coşar oldum
Adı ile inledim duyduğum her gazelde
Suretini aradım gördüğüm her güzelde
Heveskâr arzularım törpülerken ihlâsı
Örseler inancımı Züleyha’nın mirası
Bilsin ki cümle âlem içimde oldukça can
Onsuzluk girdabında cana dar gelir cihan.

Çözdü suskun dilini yine cefakâr kalem
Kabuk tutmuş yaramı kaşıdıkça kaşıdı
Döküldü de özüme yâr çerağından elem
Küllenmiş hatıramı hayalime taşıdı
Bir tutku kalesinin yıkılırken surları
Oynadı deli gönül sevdada mecburları
Sarmaladı dünyamı hüsranın kara yası
Kem kader bergüzarı Züleyha’nın mirası
Çözdü suskun dilini yine cefakâr kalem
Geçerek kendisinden kahra yürüdü sitem.

Menderes OYANIK
17.07.2010