Günlerden yirmi kasım sene ikibin sekiz
Esaretim başladı mağlup bir sultan gibi,
Seni tanımakla yâr bedenim düştü aciz
Mabuduna adanmış kınalı kurban gibi.

Dün birdi bugün iki kaç gün geçti aradan
Gönderdiğim selama cevap verdin oradan
Kök saldın yüreğime nasip etti yaradan
Yeşerdin şu gönlümde narin bir fidan gibi.

Esen yelle artınca ümitkâr cesaretim
Özlemle çalkalandı sarsılmaz metanetim
Tutsağınım aşkınla başladı müebbetim
Düşmüşüm karanlığa çıkılmaz zindan gibi.

Zaman geçmek bilmiyor gün akşama akarken
Yüreğim kıpır kıpır ay geceyi yakarken
Kanadı kırık sevgim huzuruna çıkarken
Hasretin dalgalanır gönlümde umman gibi.

Ne sen söyle ne de ben anlatayım bu aşkı
Duyulmasın âleme saklansın gönül meşki
Bilmiyorsun sevdiğim sevdamın sırça köşkü
Özleminle yanıyor alevsiz duman gibi.

Karışık duygularım seven yüreğim bencil
Bir çıkmaz içindeyim hicrânımla sersefil
Bizâr düştüm hasretten gelip de kurtar acil
Aşkın yıktı gönlümü çıldırmış tufan gibi.

Gel desem gelemezsin aramızda engel var
Yıkılmaz kem talihin ördüğü çetin duvar
Neylesin şu yüreğim nasıl kavuşsun Mimâr
Ulaşılmaz yerdesin misâli fizân gibi.

Günlerden yirmi kasım sene ikibin sekiz
Kuruldun şu gönlüme mağrur bir sultan gibi,
Yüreğim söz dinlemez elinden düştüm aciz
Sundu beni kapına kınalı kurban gibi.

05.12.2008
Menderes Oyanık