11
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1386
Okunma
Yalnız değiliz
Kalkıp yakıyorum ay ışığını
Gecenin ve her şeyin durulmuş yarısında kar
İnce buzla örtülü ova
Çıtırtıyla kovalanan peşimiz
İsmim ve ben böyle eksik şiirlerden süpürülmüş
Gökyüzü beyaz bir avuç; parklar
Parklar oteller gibi
Çekilir simsiyah köşesine; doğulu çok uzak kimseciklerin
Ben ve ismim ince buzla örtülü dünya
İzimizi ayak, ayak birleşen çatlağı dehşetle irkiliyoruz
-Ağlara akıtılan bir deniz gibi-
Önce gölgemiz mi ağırlıyor taşınmanın yıllarca
-Fal taşı yorulmuşluğu-
Batmıyor
-Ya-rı-lı-yo-ruz-
5.0
100% (16)