Gülümseyip sevdin ya içimdeki çocuğu
İşte o gün fark ettim kalbime dolduğunu
Gülüşünle keşfettim patlayan tomurcuğu
Mevsimlerin içinde bir bahar olduğunu

Hep ben yargılanırken ayrılığın suçundan
Beni sürgün edenler bir bir çıktı sürgüne
Yılların arasından toz toprağın içinden
Mutluluk uçurtması seninle çıktı güne

Gökyüzünün rengini kara puslu bilirdim
Aşkının rüzgârıyla o uçurtma uçmadan
Yatağıma her gece gözü yaşlı gelirdim
Hatta uyuyamazdım bir şişeyi içmeden

Bilenler "ayyaş" derdi aldırmazdım duymazdım
Sessizce bir başıma yaşamayı yeğlerdim
Fikrimi örselerdim hiç kimseye uymazdım
“Vademe az kalmıştır“ deyip günü eğlerdim

Yaşama dair olan top yekûn sebepleri
Gözlerinden gözüme düşen bakış bıraktı
Yok ederken hiçleri keşfettirdi hepleri
Artık yaşam gözümde katre kadar berraktı

Sen madem ki gözünde beni göz nurun yaptın
O zaman doğum günüm varlığının her günü
Biçare varlığımı aşk-ı onurun yaptın
Sonsuzlukla kutsanır bu vuslatın düğünü

Bundan böyle sen benim kalben nikâhlım oldun
Alacağım nefesin bedeli sadakattir
Hiç hesapsız riyasız bomboş kalbime doldun
“Öl” desen ölmek bile en mutlu itaattir

İHSAN TURHAN