Konusu, kurgusu ve kelimelerin mânâya örgüsü takdîre değer.

Sağlıcakla...

Kâinatın en derin, zifir karanlığında
Bir zemheri hayale dalıp yenildim işte
Baykuşların öttüğü kabir karanlığında
Azrail’in koynunda kalıp yenildim işte

- Erol Bey, diliniz yüreğime tercüman oldu. Ne güzel ifade etmişsiniz kabir karanlığını
Baştan aşağıya oldukça anlamlı bir şiirdi
Candan kutluyorum
Saygılar

Utangaç yanaklarım bir buseyi ararken
Gözyaşıyla demlenir bu şanlı yenilgide
Aşkla dolan gözlerim gökyüzünü sararken
Bir darbeyle mimlenir bu şanlı yenilgide

Koşar adım giderken hayatın yollarında
Ayrılık türküsünü çalıp yenildim işte
Bir hayale dalarken sevdanın kollarında
Aşkın zehrinden bir dem alıp yenildim işte



HÜZÜN YÜKLÜ DİZELER,YENİLENMİ UTANMALI,YENİLMEYE SEBEB OLAN MI? YÜREĞİNİZE SAĞLIK ÇOK MÜKEMMEL DİZELER CANDAN TEBRİK EDİYOR BAŞRILARINIZN DAİM OLMASINI GÖNÜLDEN DİLİYORUM.SELAM SAYGIMLA...

Biraz hüzün kokulu olsa da, yürek koyarak okuduğum bir şiir... Ve bu şiir, değerli şair Sayın Erol kONUR Beylerin yüreğinden çıkarak kendini kalemine yazdırmışsa, o şiir okunmaz, terennüm edilmez ve yudum yudum içilmez de, ne olur bilemem...

Okuduğum her mısra ve her kıt'a, beni yoğun bir duygu seline boğdu... Bunu en evvel itiraf etmeliyim.

Ve bu müstesna şiir için özet bir iletimim: En güzel şarkılar, en içli türküler ve de en mükemmel şiirler, hep acılar sermayesinden doğmuştur... Acıların, yaşanmışlıkların, kültür olgusunun ve kendini mükemmel yetiştirmiş olmaklığın bütünlüğünde doğan eserler, yüreklerde iz bırakacak eserlerdir...

İşte, yüreğimde iz bırakan eserlerden biri daha...

Güzellik kokuyor... Hüzün kokuyor... Akış ve içerik güzelliği kokuyor... Şiiri, "şiir gibi" yazma kokuyor...

Eğer şairlikten söz ediyorsak, "biz de yazıyoruz" diyebiliyorsak ve "yüreğimiz şiirle, güzellikle, duygu çağlayanlarıyla doludur" diyebiliyorsak, böylesi güzel kokuları almak için, Sayın Erol KONUR Beyler'in bu güzel duygu bahçesinde ve bu güzel şiirinde mola vermek gerek... Ben verdim... Ve yorumuma defalarca ara vererek o kokuyu o güzel duyguları teneffüs ettim.

Verecek yürek erlerinin çoğalması ve yürelerin bu güzel duygularla "hemâvaz" olması dileklerimle, daha nice duygu yüklü ve yürekleri dipten titreten eserlerini almak temennisiyle sevgi, saygı ve selâmlar...

Tebrikler Erol kardeşime
yine harikulade bir şiir
kutlar
Başarının devamını dilerim.

Deseler de yenilgi zafere işarettir!
Gücüm kalmadı artık kendimi koruyacak
Yaşlanmış bedenime yaşamak eziyettir
Ruh bedenden çıkınca gözyaşım kuruyacak
............Sevda gözyaşları ancak o zaman kuruyacak....Yarin görmeyip de herkesin gördüğü..
Hüzünlüydü ama gerçekti ve güzeldi....
Tebrikler.ESRA

ardarda iki şiir okudum,ikisi de mükemmel ötesi..
yürekten kutlarım dostum..
şiire doydum..
çok teşekkür ederim..
sevgimle..

Ümitsizliğe gerek yok, bu dünya zulmedenlere kalmaz hak hakikat ve yüce Allahın adaleti elbet tecelli edecektir, yapanlarda yaptıklarının hesabını vereceklerdir.Yaratan Allah kulunu yaşatacak bizim yolumuz doğru sabredip neticeyi görecektir. Evet baştada yazdığım gibi karamsarlığa düşmeye gerek yok, şiiriniz haleti ruhiyenizin aynası olmuş ve mükemmel bir şiir
kutluyorum genç şairi puanım tam.Yunus diyarından selamlar.

Koşar adım giderken hayatın yollarında
Ayrılık türküsünü çalıp yenildim işte
Bir hayale dalarken sevdanın kollarında
Aşkın zehrinden bir dem alıp yenildim işte

güçlü ifadeler.müthiş.sevdim.kutlarım.selamlarımla...

BEN


Kâinatın en derin, zifir karanlığında
Bir zemheri hayale dalıp yenildim işte
Baykuşların öttüğü kabir karanlığında
Azrail’in koynunda kalıp yenildim işte

Henüz zafer yolunun kafesi açılmadan
Kuytu bir yalnızlıkta hasret tuttu ensemi
Vuslat serçelerinin pençesi açılmadan
Dağılmış bir yuvada sustum, yutup tövbemi

Ruh kendi bedenini dilerken dilim dilim
Aydınlığın yolundan aktı aniden gece
Ahvalimi anlatan arıyorken bir terim
Hüzünlü gözleriyle baktı aniden gece

Feleğin çemberinde dönerken yavaş yavaş
Sığınıp susacağım zindan kalmamış artık
İçimdeki insanlık sönerken yavaş yavaş
Kendime ağlayacak vicdan kalmamış artık

Sönmeyen bir ateşin simgesi olan ruhum
Titreyerek bakıyor Azrail’i yoklarken
Tozlanmış bir romanın imgesi olan ruhum
Hıçkırarak ağlıyor günahını aklarken

Bağrımın ortasına iniyorken darbeler
Dilimi dağlayarak isyanımı susturdum
Tövbeye çağırırken ıssız kalan türbeler
Yüzüme ağlayarak isyanımı kusturdum

Deseler de yenilgi zafere işarettir!
Gücüm kalmadı artık kendimi koruyacak
Yaşlanmış bedenime yaşamak eziyettir
Ruh bedenden çıkınca gözyaşım kuruyacak

Utangaç yanaklarım bir buseyi ararken
Gözyaşıyla demlenir bu şanlı yenilgide
Aşkla dolan gözlerim gökyüzünü sararken
Bir darbeyle mimlenir bu şanlı yenilgide

Koşar adım giderken hayatın yollarında
Ayrılık türküsünü çalıp yenildim işte
Bir hayale dalarken sevdanın kollarında
Aşkın zehrinden bir dem alıp yenildim işte

benimi yazdınız dedim bir an... harika idii ...

deniz

Kâinatın en derin, zifir karanlığında
Bir zemheri hayale dalıp yenildim işte
Baykuşların öttüğü kabir karanlığında
Azrail’in koynunda kalıp yenildim işte

Henüz zafer yolunun kafesi açılmadan
Kuytu bir yalnızlıkta hasret tuttu ensemi
Vuslat serçelerinin pençesi açılmadan
Dağılmış bir yuvada sustum, yutup tövbemi

Ruh kendi bedenini dilerken dilim dilim
Aydınlığın yolundan aktı aniden gece
Ahvalimi anlatan arıyorken bir terim
Hüzünlü gözleriyle baktı aniden gece

Feleğin çemberinde dönerken yavaş yavaş
Sığınıp susacağım zindan kalmamış artık
İçimdeki insanlık sönerken yavaş yavaş
Kendime ağlayacak vicdan kalmamış artık

Sönmeyen bir ateşin simgesi olan ruhum
Titreyerek bakıyor Azrail’i yoklarken
Tozlanmış bir romanın imgesi olan ruhum
Hıçkırarak ağlıyor günahını aklarken

Bağrımın ortasına iniyorken darbeler
Dilimi dağlayarak isyanımı susturdum
Tövbeye çağırırken ıssız kalan türbeler
Yüzüme ağlayarak isyanımı kusturdum

Deseler de yenilgi zafere işarettir!
Gücüm kalmadı artık kendimi koruyacak
Yaşlanmış bedenime yaşamak eziyettir
Ruh bedenden çıkınca gözyaşım kuruyacak

Utangaç yanaklarım bir buseyi ararken
Gözyaşıyla demlenir bu şanlı yenilgide
Aşkla dolan gözlerim gökyüzünü sararken
Bir darbeyle mimlenir bu şanlı yenilgide

Koşar adım giderken hayatın yollarında
Ayrılık türküsünü çalıp yenildim işte
Bir hayale dalarken sevdanın kollarında
Aşkın zehrinden bir dem alıp yenildim işte

Erol KONUR







yüreğinize sağlık güzel şiirinizi kutlarım saygılar

Hüzün verdi şiiriniz. Ve işin kötüsü ben hüznü sevmiyorum. Ama olsun. Şairin hatırına okuruz. Yüreğinize sağlık.