Aynı hedeflerin güzergâhları ayrıldıkça
gamlı bülbüllerin bestesinde çoğaldık /

/ne varsa düşlediğimiz paramparça olmuş, dağılmış en yaslı şarkıların eşliğinde ayrı ayrı yörüngelerde.../


zordu
masalsı bir hayalin düş bozumu zamanını yaşamak
kabullenmek pastelsi gerçeğini..

/her zor olan ve her düş olan masal gibi değil midir zaten ve tüm gerçeklerin soğuk yüzünde en renksiz zulümleri yoldaş bellemek/


mezbele bir çokluğun
günah edebiyatı sarmıştı gökyüzünü
ki
meşgul ederken doğruları miskin çehreli bir vesvese
ulaşmıstı yanlışlar çoktan hedefine
gün batmış, küsmüştü ay gecesine
şekil değiştirmişti tüm rüyalar
düşleri kabusa çevirircesine

/tüm yanlışların doğru sayıldığı ve tüm gerekliliklerin kağıttan gemi yapıldığı çürümüş bir dünyanın içinde her şey ölüyordu ve kimse biribirini sevmiyordu en güzel düşler katran karası gecelerde ağıt oluyordu.belki yanlış daha en başından yanlıştı ama kimse tek bir laf bile edemiyordu.../



cevabı bilinmeyen sorular eşliğinde,
zincirler içinde çırpınırken olmayan mantıklar
gerçekleri örtmek adına gözlere indirilen perdeler
görmüyordu suçun erbabı hükümlüleri de

/hangi soruların cevabı doğruydu bilinen bilinmiyor gibi sorgulanırken enmasum dualar havada uçuşurken gözler hiçbir şeyi göremiyordu.suç ne suçlu kim ben neden.../


arzuların tellâlliğini yapan günahlar
uhrevi yanıtları ile bir kuzgunun ayağında
leş yönünde uçarken
sessizliğin cennet kokan huzuru bile
batıyordu hükümlülere

/tutukular bulut olup uçuşurken sis kaplamış yanıtlar karanlığın arasından ıssız diyarlara sürüklüyordu ve en ağır bedellerini ödetiyordu yüreklere.../


çözülemeyen esrarın kördüğümünde
sarsılan bir körpe ne yapsın bunca zulme
hep çocuk kalacak hayallerine
kan düşer izafi nöbetinde
gece dilinde şiraze sessizliği
feryadı ise
sönmüş ferinde şavkır gözlerin/in

/renksiz hayallerin eşiğinde en büyük acılar sararken en çocuksu gülüşlerimizi geceler hiç bitmek bilmez sessizlik dört koldan kulakları sağır eder çözülemeyen esrarların gölgesinde; zaten kim çözmüşti ki.../

insanın
çıkmaz sokaklarından kurtulup da
aşamayacağını bildiği o dağın eteğinde bulmak
hani
başka bir çkmaza girmek gibi hissetmesi kendini..
/misli şiar gibi /


/olmadık bir anda olmadık bir yerde bulmak kendimizi ve bir çaresizlikten başka bir çaresizliğe dalmak pervasızca.../

temmuzun tavrına yaraşır münezzeh bir vakitte
kalpte sönmeye yüz tutmuş bir ateşin
odama yansıyan loş seyrinde
aklıma düşen anıların çakır keyfindeyim..

/cehennem ateşinde bile üşümek en derin acıların mahzeninde.../


çıplak ayaklı zamanların üşüyen güneşi
karanlığı tan yerine ulaştıran notaların lâ sesi
dilleri uyuşturan bir gerçeğin
gözlerdeki yansıması
iğnelemesi sol yanı
kurşun gibi..

/gerçekler gün olur tokat gibi yüzümüze savrulur ve içimizde bıraktığı acıysa mavzerden çıkan bir kurşun gibi etkili olur.../


aslında
kalemin yerini ve tarihi unuttuğum
dünyayı durdurup
kendimi susturduğum bir zamanda
hiç niyetim yoktu
başımı çevirip ardıma bakmaya

/kim bilir belki her şeyi unutup dünyaya bile boşverdiğimiz bir anda hatta söyeleyecek ne varsa yutkunup içimize bastırdığımız feryatlarda geçmişe istemeden de olsa demir atabiliriz umarsızca.../


kendime yarattığım huzur yoldaşken
temmuz akşamlarının saçlarıma dokunduğu
naif ellerinden bahşolan rüzgârın kulağıma yansıyan
ıslığı uyandırdı ruhumu.

/gövdemizde çırpınan yalnızlığımız ruhumuza doluşur biz onu ağırlamasak da.../

belki de
yalnızlığın yanık sesi, yokluğunun ertesi
düştü aklıma


sendeledim, kimbilir...


/ve aklımızda kalan sadece geçmişin bir sisli perdesi hepsi bu.../

17 Temmuz* düş/ünce akla.


harikaydı şairim..



sessiz feryat tarafından 7/17/2010 1:59:29 AM zamanında düzenlenmiştir.