52
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
3257
Okunma

Bana yabancı kentin kırk yamalı resmini
Seyrederken yataktan içimde çağlar nefret.
Nice öyküler vardır kucaklar, sarar kini
Onlar mutlu olacak sürmez ki ilelebet.
Bir damla gözyaşıyla filizlenir çileler
Ok misali kalbimi merhamet etmez deler
Bembeyaz kundak gibi zaman kefene beler
Kaynar içimdeki lav yerinde durmaz elbet.
Duvar beyaz, yer beyaz, çarşaflar bile beyaz
Donduracak kalbimi beyazdan vuran ayaz
Sonbaharı atlattık kim bilir belki bu yaz
Ecel fısıldayacak “Haydi, dünyayı terk et!”
Arasam da yıllardır huzuru bulamadım
Zehir düştü içime böyle miydi muradım
Bir ışık tırmanacak sonsuza adım adım
Son kalan nefes midir, koca bir ömre diyet?
Hani nerede yaz kış iklimleri kim çaldı?
Baharın kokusunu yoksa rüzgâr mı aldı?
Mutluluk kanatlandı bana ıstırap kaldı
Kayboldu mu dostlarım tükendi mi muhabbet?
Utancıyla kavruldum düştüğüm bu zilletin
Öfkeme kamçı vurur kahkahası milletin
Derdi beni yıkmak mı kanser denen illetin?
Bilemedim sıhhatmiş bana en büyük servet.
Afet Kırat
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.