7
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1993
Okunma

ten duvarının dökülmekte sıvası
zaman gergefinde hırıltılı bir ses
akrebin ağırlığında gün gün ezilmekte herkes
varlık-yokluk hengamesi çözülürken
açılr sonsuzluk kapısı,
kırılır bedendeki kafes
ten duvarının dökülürken sıvası.
mum üşür,alev donar,
benizler ap-ak kesilir.
dağılır istiflenmiş bohçalar ,yollar incelir.
bir hıçkırık dövünür kirpikler arasında,
bir ezan sesi örter yüzleri.
mavi yolculukla isimler,
şadırvanda silinir.
girift yaşamlar savrulur hanede
bir çift göz,biraz ten varlık olur,dar aklın köşesinde.
sırrına ermez dimağlar ,
cevaplar ağyar kalır.
bozulur heceler,dil susar
nefes biter,son cümlesinde
............................
AYŞE IŞIK UYANIK
5.0
100% (5)