5
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2033
Okunma

Gerçek yaşamdan alınmış bir yaşam antolojisi,şimdi bilmiyorum nerede neler yapıyor ancak umuyorum kiiiii ulaşmıştır mecnunun izlerine ve çorak çölleri çevirmiştir babil bahçelerine !...
Bazılarının cesur davranışları karşısında
O daima ürkek
Azarlanmaktan korkan çocuk gibi
Güçsüzlüğe doğru akan bir akvaryum balığıydı
Çoğu zaman kederli ve çaresiz
Engin denizlerde yüzmeyi hayâl eder
Kimi zaman da okyanusun derinliğinde kaybolur giderdi.
Herkes onu,bir çok kadınla yaşadığı
Aşk maceralarından dolayı kıskanırken
O hep sevdiği kadınlar tarafından terk edilmenin
Acısıyla ağlardı.
Örselenmiş yüreğinden
İnce bir sızı, sızardı nemli gözlerine doğru
Kimse fark etmezdi
Bir maske vardı yüzünde hep gülümseyen
Onu tanırdım
Buruk tebessümle parlayan gözlerinin gerisin de
Hep bir hüzün saklıydı.
Bazen savunmasız çocuklar gibi
Başını usulca omzuma koyar
__ ’Gitmekle bitmiyor aşklar’ der susardı
Soramazdım yüreğinden geçenleri, nefesinden üşürdüm.
Yıllardır içini kemiren üzüntüsünü
Hayatının geri kalan kısmını
Dinmez bir sancıyla geçirmek için yemin etmişcesine
Yüzleşmek istemezdi öfkesiyle.
Elinde devamlı çaktığı çakmakla
Kendi hayatını yakmasından korkardım
Onca yaşanmışlıkların çaresizliği içinde
Hayatını aşka teslim etmiyecek kadar
Güçlü sayılan erkeklerin, kaderini yaşar gibiydi.
Zannımca ;
En ulaşılmaz en güzel kadınlara aşık oluyor
Ama hiç bir zaman
Aşkı tam olarak yaşayamıyordu
Sevmekle kaçmak arasında
Gidip gelmekten yorgun düşen yüreği
Kaç güzel kadının mezarlığına dönüşmüştü, kimbilir ?
Kimbilir kaç kadın daha,
Onun durgun sularına ulaşamadan
Kayalıklara çarpa çarpa ölmüştü.
Hüzünle bakardı üzüm karası gözleri
Yüzüne hep bir maske takardı
Bir uçurum taşırdı ellerinde
Sesinde büyüleyici bir rüzgâr
Hayalin de mecnunun iz bıraktığı çorak çölleri
Babil bahçelerine dönüştürecek umutlar !...
Hande
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.