O Şehr-i İstanbul ki övmeye yoktur mahâl
Dinle bak Leila dedim değişmeli sende hâl
Gönderdiğim sevgiler gül demeti bir iclâl
------Yola çıkan yolcunun belli olur mu hâl’i
------Almaz isen gönlümü çok ağırdır vebâl’i

Hasret türkülerinde Leila diye seslendim
Ben ki sevda çölünde sanmayasın uslandım
Gül’ün sabah çiğinde yıllar yılı ıslandım
------Resmini kalbe çizdim hep gülüyor cemâli
------Leila’nın ismi üzre sırla dolu meâli

Bağlamanın telinde inliyorken duygular
Kelâmlar buluttayken nasıl artmaz kaygılar
Duygu pınarlarından akmıyor mu sevgiler
------Serpilince o âl gül,baktım kırılmış dalı
------Kays boşuna çöllerde olmadı sana deli

Bitâp şehrin sokağı bana müjde vermiyor
Bakıyorsun leilâ sen,niye gözün görmüyor
Lügâtında,dilinde hâl-hatırım sormuyor
------Eğer bendi yıkarsa durdurmak zordur seli
------Gönül bahçem kurudu çöldür gittin gideli

Hayallerin aşikâr değse de yaralara
Sen gibi garip bahtım dönerken karalara
Nasılsın,soruyorum,düşme intizarlara
------Her zaman bir fidandı nasıl soldurdun gülü
------İnan o da dayanmaz olsa şeyda bülbülü

Seni ben bu şehirden koparamam bilirsin
Bu şehirden uzakta dayanamaz ölürsün
Her an ve her dakika özlem hasret solursun
------Nasıl biter bu masal Leila bir seher yeli
------Şimdi nasıl inletir mızrap vurunca teli

Volkanın alevini nasıl taşır bu beden
Bergüzar bana sevgin nasıl verdin bilmeden
Ben giderken sen sustun demedin bana neden
------Nasıl Meclup olmasın bu garip Allâh kulu
------Titremeli bu beden sevdan olmalı ulu

Leila dedim duy sesim özdeşmişim çöl ile
Yıllar yılı hasretlik çekiyorum göl ile
Meltem yeli olup da karşılasan gül ile
------Baktım da yaşıyorsun daha değilsin ölü
------Dilersen vahâ yapıp ihyâ edersin çölü

Bak nasılda çınlıyor Lüzumsuzun âhları
Bilirmisin sen Leila çok dinledik vâhları
Öğüttü hepsin zaman Ece’leri,şâhları
------Niye beklersin hala çöle salsana Nil’i
------Bana şakıyan lazım na/payım susan dili

“LEİLA DEDİM DUYMADIN HAYKIRAN ŞU SESİMİ”

Sadık Dağdeviren
Aşık Lüzumsuz


ETEK YAZILARI

MAHÂL:Gerek,yer,bölge,semt
HÂL:Vaziyet,durum
İCLÂL: 1. Büyüklük, ululuk. 2. Saygı gösterme, ağırlama, ikram.
CEMÂL:Yüz,çehre
MEAL:Anlam,açıklama
BİTAP:Bitkin,yorgun
AŞİKÂR: Açık, apaçık, belli, meydanda olan
BERGÜZÂR: Anmak için verilen hatıra, armağan, yadigâr
MECLUP:Tutkun,sevda delisi
İHYA: 1. Yeniden canlandırma, diriltme. 2. Çok iyi duruma getirme, geliştirme, güçlendirme. 3. Yeni bir güç, umut, erinç verme.