‘/Geçmiş zaman olur ki
Hayali cihan değer/’


Maziyi özlüyorum memleketim

Değişen dünya
Yıpranan doğa

Hastalıklarda değişti
Hayvanlarımız kısırlaştı
Topraklarımız çoraklaştı

Maziyi özlüyorum memleketim

Mertliklerle dolu
Tuzaksızdı yolu

Silahsızdı dünyamız
Savaşsızdı topraklarımız
Sonsuzdu sadakatimiz

Maziyi özlüyorum memleketim

Tarifi yok acıların
Anlatılmıyor sancıların

Yüzleri kimlikleri yok
Hainlerin emelleri çok
Ama aziz Vatan tek

Maziyi özlüyorum memleketim

Ekinlerin adam boyu
Ambarların bereket dolu

Terler damlar avuçlarına
Akar damlaları toprağa
Dolardı hasadın kağnıya

Maziyi özlüyorum memleketim

Kara sabanla sarı öküzle
Çift sürerdi babam

Övenderesi iğdedendi
Nodulla,cemek ucunda
Toprağı aşk ile sarardı

Maziyi özlüyorum memleketim

Toprağında sefa
İnsanında cefa

Muammalı bir bilmece
Uykularımı böldü gece
Özlemlerle doldu hece

Dönmez artık o günler
Hayal gibi solan güller
Eskiler bu tadı bilirler