Şu Harfler beynime, nüfus edince
Şair oldum, ki söz oldum, dil oldum
Bu sözcükler böyle, devam edince
Şiir oldum, ki göz oldum, gül oldum

Çiçekle bezenmiş, başa taçlarda
Aşk için yapılan, cenkte, maçlarda
Esip dolanırken, özgür saçlarda
Dair olum, ki haz oldum, yel oldum

Yanıyor yüreğim, hasret bir yanda
Umut bırakmıyor, yokluk insanda
Huzuru, neşeyi, bulduğum anda
Sair oldum, ki yoz oldum, el oldum

Bir gün olsun, tuz basmadın yaraya
Sen aldandın, şan şöhrete, paraya
Ayrılık girince, böyle araya
Ahir oldum, ki öz oldum, del oldum

Gülücükler saçıp, bir sırça köşkte
Sevdayı görmedim, bir kere heşkte
Tecrübem artınca, sevdada, aşkta
Mahir oldum,ki baz oldum, bal oldum

Sevgi yağmuruyla, öyle coştum ki
Yolumu, bendimi, öyle aştım ki
Tatlı duygularla, öyle taştım ki
Nehir oldum,ki naz oldum, sel oldum

Lüzumsuz halini, behbaht görünce
Düşündü yıllardır, inceden ince
Tellere aheste, mızrap vurunca
Sihir oldum, ki saz oldum, tel oldum

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

ETEK YAZILARI

CENK : Savaş
DAİR : Bir konu ile ilgili, bağlantılı, ilişkili
SAİR : Başka, diğer, öteki
YOZ : Farklı, yad, yabancı olan
AHİR : Son, sonra, veya sonucu
HEŞK : Kepçe
MAHİR : Bir sanat, zanaat veya herhangi bir işte usta, becerikli, hünerli ve yetkin kimse
BEDBAHT : mutsuz, bahtsız ve talihsiz kimse
AHESTE : Yavaş, ağır, sakin, telaşsız

NOT : Bu şiir 3 kafiyeli ayakla yazılmış, bir koşmadır