![]() BOZKURT KOCAKAYA
---- İsmail KOCAKAYA’YA
Bekler Cennet ana, doğumu yakın Sabır Cuma baba, haramdan sakın Kızılcık da doğan, Bozkurda bakın Demir dağlar erir, dur Kocakaya… Can kurban İsmail, adın duyuran İbrahim dedendi, ferman buyuran Yurtta otağ kurup, açlar doyuran Deden gibi çadır, kur Kocakaya… Bayrak dedi aşkla, çağladı durdu Yiğit olan gülmez, ağlarken yurdu Çakal ruhlu kaçar, görünce kurdu Zalim olan kula, vur Kocakaya… Uğraş varsa gelir, zorlu yolsada Susar sözü olmaz, taşıp dolsada Dostu satmaz sonu, ölüm olsada Sefer vakti dosta, sur Kocakaya Sözün özün birse, sevin ağlama İnsan kalbi kırıp, yürek dağlama Gönül dostu olan, yerde çağlama Arif olan kalbi, yur Kocakaya… Aşkla secdeye var, zikre dalıver Canda nefsi yakıp, gönlü salıver Gecen vuslat olsun, dostta kalıver Kâbe’de aşkla at, tur Kocakaya… Canlar cana varır, Mevla’m dilesin Cihan dostla güzel, sanma çilesin Yorulmaz dostundur, böyle bilesin Allah desen yüzün, nur Kocakaya… |