Son sözlerine bakın ;
Abiler, ablalar...
Son sözlerine...
Aynen tekrarlıyorum sizlere:

"Ne diyim? Yolun açık olsun...
İyi geceler..."

Ne mi diyeceksin ?
Daha ne diyeceksin ki be ?
Dedinya diyeceğini.
Yolun açık olsun dedinya.
Daha ne diyeceksin ki ?
Ne kadar saçma birşey.
Yolum açık olacakmış...
Yolumun sonunda sen olmayacaksın hem,
Hem de yolum açık olacakmış...
Öyle bir yol yok ki.
Ben sonunda senin olmadığın, yola çıkmam ki bir defa.
O yoldan hiç geçmem ki.
Hadi bunu boşver.
Bu saçma sözünü duymamazlıktan geliyorum, bu seferlik.
Dediğim gibi zaten öyle bir yol da yok...
Ya şuna ne demeli ?
"İyi geceler"
O gecede hem sen olmayacaksın,
Ama o gece;
Hem iyi,
Hem de gece olacak hemi ?
İstemem bana çok uzak.
Boşver.
Sen de kalsın.
Senin olsun o iyi gecelerin.
İyi gecelermiş...
Lan yürü git..
Ne iyisi be ?
Yolum açık olacakmış da , falan da filan da...
Hee... başka bir arzun ?
O yolun da senin olsun.
O gecen de senin olsun.
Bari giderken rahat bırak be.
Bari giderken üzmeden git.
Bari giderken laf sokmadan git.
Zaten delirecem,
Kafayı yiyecem sinirimden.
Bir de gıcık gıcık konuşma bari.
Gidiyorsan,
Sessizce,
Kırıcı olmadan git.
Dediğim gibi git ki ;
Hatırlayınca sana sövmeyim.
Aklıma gelince sana küfretmeyim.
Hep iyi olarak düşünüyüm seni.
O benim aşkımdı,
Bitanemdi,
Hayatımdı,
Canımdı deyim senin için...
Şimdi sessizce,
Hiç belli etmeden, defol git...
Haaa... gitmeden son kez,
Bir şey istiyeceğim senden.
Eğer beni birazcık sevdiysen,
Şimdi bana ,
Artık seni sevmiyorum de.
Öyle git.
Neden diye sorma anlamazsın.
Sevenler anlar bunu,
Senin gibilere çocuksu,
Senin gibilere saçma gelir...
Kafanı hiç yorma , anlamazsın...
Sen dediğimi yap.
Yeter...