Yangınlar düşün çocuk
Bildiğin ateşler gibi değil
Adamın ciğerini yakan
Ateşler düşün
İçinden çıkageldiğim...

Sevdalar düşün
Anlatılanlar kadar pembe değil
Koşar adımları ayrılıklara prangalı
Aşklar düşün
Yudumlayamadan tükettiğim...

Ve kadınlar
Gözün gördüğü kadar
Cesaretin yettiği kadar cüretkâr
Bir âmânın eline verilmiş
Çil çil altınlar...
Kullanılamadan geçmiş bir gecede
Yalnızlıklarına satılmışlar...
Benim deyip ellerini tutamadan
Cebimden çalınmışlar...

Bir tarla düşün çocuk
Umut ekip, gözyaşı biçtiğin
Sonra anla yıkılanları
Yerine konamayanları...
Anımsa yıllar mıydı nadasa çektiğim
Gülümseyiş sefalarım mı ...?

Ara sırada kendini düşün be çocuk
Gözyaşın toprağa düşmeden
Bitecek bu yolculuk
Gülümseyebildiğin kadar senindir
Duaların kadar sanadır sonsuzluk.
Unutma bu kavga bitmez
Ne karganın günahı var
Ne de gölgesine küser korkuluk...

2009 Kelkit