Nasıl götürebileceğini de,
Nasıl bırakabileceğini de biliyorsun.
Asıl sorun
İç sanıklığımızın deprem çatlaklarını sarabilmede..
Yine o sorular kendilerinden emin çöküyorlar
Kendi içimde patlatıyorum dağları dinamitler gibi.
Seviniyorsun üstüne kayalar düşmediğine.
Yine uykularını boğuyor kum fırtınaları,
Yanıtlarını hazırlamadan yumamıyorsun gözlerini.

Bütün mirasların değerlendirmesi
Uzmanlık gerektiriyor elbet.
Atış menzilini bilmeyen silahların gölgesinde
Yaşam isyanına yardım, yataklık.
Rollerime eksik kalışım hep.
Sahne, dekor, kostüm anadan üryanlık.
Hayallerde; ağzına kadar kıtlık.

Her şeye rağmen.
Eşit girmesek de altına
Bütün yükleri seninle kaldırmak istiyorum.
Haydi, parmak uçlarında anlamlandır beni.
Bilirsin.
Yenik zamanlarda
Korku yılgını duygular köreltir insanı.

Devrim Ser ÇİNDEMİR