Öyle Gel ki!
Uyansın papatya kokulu sevinçler
Uyansın buzların altında kalan neşeler
Gelişin;
Zorlu bir esaretin özgür çocuğu eylesin yüreğimi
Bir şair canlansın, yanmış şiirlerin küllerinden
Öyle gel ki, ben“şair-i Anka” olayım
Gökyüzüm sen ol

Öyle Gel ki!
Deli bir tay gibi şaha kalksın yüreğim
Sıkıca kavra koşumlarını, vur en dik yamaçlara
Vur ki, varsın koşmanın tadına
Gelirsen, yorgunluk ne ki?
O “Dur” dese de, sen durma
Öyle gel ki, anlatma, sorma
Her sözüm sen ol

Öyle Gel ki!
Canlansın ölmeye yüz tutan menekşeler
Canlansın göğün solan bütün renkleri
Gel ki seninle dolsun tabiatın ilikleri.
Yağmursuz belirsin gökkuşakları
Güneş gözlerime,
Gözlerim yıldızlara kardeş olsun
Öyle gel ki “Gelmez” diyenler kahrolsun
Avazım sen ol

Öyle Gel ki!
Yıkılsın bütün avuntu çıkmazları
Gülümsesin içimdeki ağlayan çocuk
Gülüşü hüzün sarmış akşamsefalarına dokunsun
Akşama sabaha neşe saçsın
Olmaz deme sakın
Öyle gel ki, gelişin bütün kapıları açsın
Can özüm sen ol

Öyle Gel ki!
Gelmez diyenlerin gözlerine bakıp
Bütün inançsızlıkları yıkayım
Sussun bütün vesveseler
Yüreğimde gizlediklerim görünsün
Öyle gel ki, aydınlıklar yücelsin
Karanlıklar sürünsün…
Beyazım sen ol

Öyle gel ki
Gökyüzüm sen ol
Öyle gel ki
Her sözüm sen ol
Öyle gel ki
Avazım sen ol
Öyle gel ki
Beyazım sen ol
Öyle gel ki…
Her şeyim sen ol
Öyle gel ki
Gidişin Olmasın Sevgili…


İHSAN TURHAN