![]() Hüznü Narin...
Gölge düşümünde gül
Yüreğe ağır eza kinaye değil Soluklandı gün Girdabında düşleri Bir el uzatımı bekleyiş Hazanda sararmadan... Deniz fısıldadı sessizce Bir damla ister misin dedi Korkma usulca eğil Usulca dökül bana.... Şefkatimle sarayım Gözlerinden akayım Birazcık tuz süreyim gözyaşına Birazcıkta mavi katayım umutlarına Tutar mısın elimden dedi... Kadın çorak toprağın Dilsizliğinde Damlaya susamış özlemiyle Ürkek ve yılgın Ama kırgın ama utangaç... Hercaimi dedi sessizce yüreği içlenerek... Ellerini uzattı Martı heyecanıyla Kapıldı dalgalara Aşka bulanıyordu yüreği Kulaç atmıştı bir defa Kaçınılmaz sondaydı... Boğulur muydu bilinmez Eylül-i melodramın Derin sularında... Kadın, Yalnızlık ikliminin müdavimi Meçhul sularda gölge düşümünde gül Rüzgârın tersine estiği yerde beyhude, Ve kadın, Aşka merhaba dedi Kumsala diz çöküp Hafifçe eğildi Denize merhaba dedi Mavi yazdı düşleri Gözleri ışıl ışıl Kirpiklerinde mavi Dünü teğet geçkini Güne merhaba dedi Tenini ıslatırken damla Serinledi... Ve beyaz sayfaya kadın Sen yazdı Kokusunu bıraktı gül yaprağından "sen bana bir ışık ver yeter filizlenirim ben" dedi Katık yaptı gönlüne Mercan düşümü gözleri... Yüreği ısındı, toprağa eğildi Köklerine seslendi Güneşe erdim dedi Güldü kadın kırılgan dünden gelen Mucize güne bakan Hüznü narindi kadın... |
Aşka merhaba dedi
Kumsala diz çöküp
Hafifçe eğildi
Denize merhaba dedi
Mavi yazdı düşleri
Gözleri ışıl ışıl
Kirpiklerinde mavi
Dünü teğet geçkini
....
Dilerim mutluda olur. Güzel bir şiir hüzün dolu olsada.Tebrikler sayın Karadağ. Sevgi ve selamlarımla.