temmuz 06

her sabah kırlangıçlar konuyor pencereme
ne kadar istemesem de güneşin doğmasını
olmuyor sevdalım hiçbir dileğim
ruhsuz bir bedende giyiyorum elbiselerimi
umarsız adımlarla çıkıyorum sokağa
yine de dönmek istemiyorum
karanlık uykusuz ve yalnız odama
umutlar nöbette, hayaller firarda
melodiler ıstırap dudaklarımda
kalbim akbabaların istilasında
yalnızlık hücresine zindan sevgimiz
mezarlık ölüleri dostlarım
yönümü kaybettim, karıncalara dualarım

bir gülümseyişe terk edilmiş arzular

acıdan ölmüş bataklık Tanrı’ları
uzun bacaklı kor kemikli
tohumları serpilmiş; telleri kopmuş
çizgisi silinmiş, melodileri donmuş
savruk ve devrik

lağım fareleri kemirmekte zamanı
dişlerinde insan kırıntıları, derya kuzuları
miladıyla dövünmekte dünya
Tur Dağı’nda Musa; gökyüzünde İsa
kaç kez daha onaracağız
dünyanın bozuk saatini

Ahmet Sınar