8
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1647
Okunma

yıllar sonra ilk kez aldım elime kalemi
sadece kimliğim kalmıştı değişmeyen
bana ait olmayan bir hayatın başrolündeyim
isteksiz, bitkin...
yarım kalmış pembe hayallerin siyah gölgesinde; yapayalnız!
kalemi alınca elime yazamadım bir zaman
adıma yazılan şiirleri, yazıları, yalvarışları düşündüm sonra
beni hiç tanımadan, nasıl sevdiklerini anlamaya çalıştım
çayımdan bir... iki yudum aldıktan sonra sen geldin aklıma
bende seni hiç tanımıyordum ama çoktan yazılarıma konu olmuştun
şiirlerim sana yalvarıyordu çünkü ihtiyacı vardı kafiyelere
sevmek için sevmekti bu belkide
içinden çıkılmaz bilmecelere dönüyordu satırlar
senin bir selamınla dolup taşıyordu elime aldığım bütün kağıtlar
ama birde elveda deyince kaç deve yükü kitap yazardım acılarıma
aşk acı çekmekti, çünkü acılar dindikçe yazmaz oldu kalemim
şimdi yine yazıyorum, seni düşünüyorum, acı çekiyorum ama ağlamıyorum...
5.0
100% (1)