![]() Camdan Kadınlar-II
Kırılınca yüzünün hüzün aynası çerçevesiz bir yalnızlık saklar cam/n/dan kadınlar... düşerse yansır yanına sakınmaz gözlerini aşka ufuk çizgisinden ötedir bakışları sevince kendisi açar pencerenin kolunu dolunca nefesi deli rüzgârla... ya kırılırsa! hırçın dalganın sınırsız öfkesinde saydam aksi dökülür sır sır boğulur hıçkırık denizinde taşını atar kırar ihaneti kalan koca bir deliktir yüreğine kırık parçadır artık sancılar yarı saydam kuşkularda kin biriktirir yansıması değişir ışığın hiç bir şey şeffaf değildir artık kirlenmiş buğulanmıştır. cam kesiği bir yaradır kırık çıkmazı dikiş tutmaz yapışmaz içi buzlu camlardan süzülür yağmur bakışlarında pus içi loş sus... ve zamansız bakar yıllar alnına kuş kanadıdır ruhun kırığı sapan artığı taşla vurulan uçamaz kaçamaz sussa kanı pıhtı konuşsa dili savaşçı narası camdan kadınlar yeni pencerelerden bakar eski çerçevede kalan renklere ve toplanamayan cam kırığı günlere... Neslihan YAZICILAR Fotoğraf Ahmet Karaca Düzenleme(manipülasyon) Erkan Tenekeci Model Neslihan Yazıcılar Fotoğraf Dostlarıma Teşekkürlerimle... |
eski çerçevede kalan renklere
alkışlıyorum ........
sevgiyle kalın