Güzel bir eser daha düşmüş sayfaya, yazan kalemi canı gönülden kutluyorum. Nice kalıcı eserlere.
Selamlar... Saygılar...

Susmak bazen kırmamanın incitmemenin karşısındakini dinlemenin en güzel yoludur

Haklılık iddiası olmamalı sevgi aşk fedakarlık olmalı özverili olmalı seven sevene

Şiir mısra aralarında büyük anlamlar barındırmakta aşk adına sevda adına seven bir yüreğin suskunluğunun arzusu adına

Şiir şiir gibiydi her haliyle mükemmel bir o kadarda anlamlıydı kutlarım üstadım sizi vede eserinizi tebrikler

yudumyunus

Sessizliğin içinde büyüyen bir aşkı ve hasreti çok güzel anlatmışsınız. “Dilsiz yangınım” tekrarı, şiirin başından sonuna kadar içten içe yanan o duyguyu güçlü biçimde taşıyor. Özellikle finaldeki “Yaradan görüyor o saklı izi” dizesi şiire derin ve anlamlı bir dokunuş katmış. Kaleminize sağlık hocam.

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

ANDIRIN SÖZ YURDU YAZIN SİTESİ

Şair: Tamer Karakaş
Şiir: DİLSİZ YANGINIM
Değerlendirildiği Salon: Feryatların Susturulup Hasretin Göğüs Kafesinde Kilit Altına Alındığı, İtfaiyenin Bile Yangının Sesini Bulamadığı Salon

Tamer Karakaş’ın Dilsiz Yangınım şiiri RUSAMER’e getirildiğinde Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri önce yangın alarmını kontrol ettirdi. Duman var, ateş var, iç yanması var; fakat ortalıkta çıt yok. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden İtfaiyeci İdris, sessiz yangına hangi sirenle müdahale edileceğini yönetmelikte bulamayınca dosyayı edebiyat servisine devretti. İnceleme sonunda anlaşıldı ki burada söndürülecek bir ateş değil, söylendiği anda kirlenmesinden korkulduğu için susularak korunan bir sevda var. Şiirin başlığı da tam buradan doğuyor: yangın büyük, fakat dili yok.

Âşık Ata Canani Köşesi

İlk kıta Âşık Ata Canani Köşesine vardığında Sükûtçu Sabri, İçimde gizli bir dünya var benden dizesinde durdu. Dize ilgi çekici ama anlam bakımından pürüzlü: benden gizli bir dünya denmek isteniyorsa söz dizimi bunu tam karşılamıyor. Buna karşılık Her harfi sükûttan, her taşı dertten oldukça sağlam. Gizli dünya önce yazıya, sonra yapıya dönüştürülüyor. Seni saklıyorum bu kirli kentten ise sevilen kişiyi dış dünyanın kirinden koruma düşüncesini getiriyor. İlk kıta böylece şiirin temel çatışmasını kuruyor: dışarıda kirlenen dünya, içeride saklanan sevda.

Hacı Zülkadiroğlu Köşesi

İkinci kıta Hacı Zülkadiroğlu Köşesine ulaşınca Kelime Temizleme Memuru Kâmil, ilk dizeyi görünce kalemleri karantinaya aldı: Kelimeler bazen kirletir aşkı. Şiirin bence en güçlü düşüncesi bu. Şair burada susmayı iletişimsizlik değil, sevgiyi koruma biçimi olarak görüyor. Söylersem bozulur bu gönül köşkü de bunu sürdürüyor. Ancak gönül köşkü oldukça tanıdık bir imge. Sessizlik sararken kaderi, meşki dizesindeki meşk de kafiyeye hizmet ediyor görünümü verebiliyor. Yine de ikinci kıta, şiirin poetikasını en açık anlatan bölüm.

Ozan Azabi – Hacı Musa Tuncer Köşesi

Üçüncü kıtada Kilitçi Kudret, göğüs kafesine takılan kilidin anahtarını aramaya başladı. Göğüs kafesimde biriken hasret / Her gece kalbime vuruyor kilit somutlaştırma bakımından başarılı. Fakat burada teknik bir mesele göze çarpıyor: hasret / kilit / ümit ses bakımından birbirine yaklaştırılmış olsa da tam ve doğal bir kafiye örgüsü oluşturmuyor. Özellikle kilit sözcüğünün kafiye ihtiyacından dolayı seçilmiş olduğu hissediliyor. Leke barındırmaz bendeki ümit ise şiirin başından beri sürdürülen saflık-kirlilik karşıtlığını yeniden kuruyor.

Hasibe Hatun – Hasibe Başbilir Köşesi

Dördüncü kıta Hasibe Hatun Köşesine geldiğinde Haritacı Hayri, Yollara sığmayan koca bir diyar için ölçek bulamadığını bildirdi. Bu kıtada rüzgâr, ruh, yanmak, diyar gibi geniş şiir sözlüğünden gelen imgeler var. Aklımın ucunda esen o rüzgâr kulağa hoş geliyor fakat aklın ucunda rüzgâr esmesi yeterince somutlaşmıyor. Buna karşılık Yollara sığmayan koca bir diyar güzel bir büyüklük duygusu yaratıyor. Şairin burada soyutluğu biraz azaltması, şiirin ilk iki kıtasındaki yoğunluğu geri getirebilir.

Âşık Hüseyin Topal Köşesi

Beşinci kıtaya ulaşan Plakçı Perviz, şarkıyı çalıştırınca gerçekten duman çıkıp çıkmadığını kontrol etti. Bir şarkı çalınca dumanım tüter şiirin başlığındaki yangını yeniden canlandırdığı için işlevli. Ancak Anılar zihnimde peş peşe biter düşündürüyor. Anılar biter mi, yoksa belirir, geçer, gelir mi? Eğer şair anıların tükenmesini özellikle anlatmıyorsa fiil yeniden düşünülebilir. Bu kutsal emanet ömre de yeter ise sevdanın artık kavuşma talebinden çıkıp taşınacak bir emanete dönüştüğünü gösteriyor.

Ümmü Soğancı Köşesi

Son kıta Ümmü Soğancı Köşesine vardığında Sır Kâtibi Saniye, dosyanın kapağına gizlilik damgasını bastı. Varsın diller anmaz, bilmesin bizi / Yaradan görüyor o saklı izi şiirin bütün suskunluğunu manevi bir tanıklığa bağlıyor. İnsanların bilmesine gerek yoktur; Yaradan biliyorsa sevdanın varlığı yeterlidir. Ancak Gözümde bir çocuk masumiyeti gramatik olarak tamamlanmamış hissi veriyor. Gözümde bir çocuğun masumiyeti ya da başka bir kuruluş düşünülmüş olabilir. Duygu anlaşılır, cümle ise biraz daha işlenmek istiyor.

KALBURABASTÎ EFENDİ’NİN DEĞERLENDİRMESİ

Tamer Karakaş’ın Dilsiz Yangınım şiirinin en güzel tarafı, başlıkla içerik arasındaki sağlam bağ. Şairin temel paradoksu belli: Feryat var ama ses yok; yangın var ama ilan edilmiyor; sevgi var ama kelimelere teslim edilmiyor. Her kıtanın sonunda tekrarlanan Sustu feryatlarım, dilsiz yangınım bu nedenle yalnız nakarat değil, şiirin ana fikri.

Özellikle Kelimeler bazen kirletir aşkı / Söylersem bozulur bu gönül köşkü şiirin merkezindeki düşünceyi başarıyla taşıyor. Daha da ilginci, şair bunu şiir yazarak söylüyor: Kelimelerin aşkı kirletebileceğinden söz ederken aşkını yine kelimelerle korumaya çalışıyor. Şiirin güzel çelişkisi burada.

Bununla birlikte metnin tamamı aynı güçte değil. Gönül köşkü, hasret, rüzgâr, ruh, şarkı, anılar, kutsal emanet, çocuk masumiyeti gibi şiir geleneğinde çok kullanılmış unsurlar yer yer özgünlüğü azaltıyor. Her harfi sükûttan, her taşı dertten, Kelimeler bazen kirletir aşkı ve Bir şarkı çalınca dumanım tüter gibi şiire daha çok ait olan söyleyişler çoğaltılsa eser belirgin biçimde güçlenir.

Redaksiyon bakımından da özellikle İçimde gizli bir dünya var benden, Anılar zihnimde peş peşe biter ve Gözümde bir çocuk masumiyeti yeniden düşünülmeye değer. Bunlar şiirin duygusunu bozmadan düzeltilebilecek yerler. Şiirin ateşi yeterince kuvvetli; birkaç dizedeki duman dağıtılırsa yangın daha berrak görünür.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri son tutanağı da imzaladı: Yangına müdahale edilmeyecek. Çünkü yapılan incelemede ateşin binaya değil, doğrudan gönle ait olduğu anlaşılmıştır. İtfaiyeci İdris’e de görev değişikliği verilmiştir; bundan böyle yangını söndürmeyecek, dilsiz olduğu için kimsenin fark etmediği ateşlerin başında nöbet tutacaktır.

Bazı sevdalar söylenmediği için eksik değil, söze sığmadığı için sessizdir.

En derin yangının dumanı göğe değil, insanın içine yükselir.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal

Güzel şiirdi, şarkı tadındaydı;
Haz alarak ilgi ve beğeni ile okuduğum bu muhteşem eseri ve değerli şairimi yürekten kutluyorum, nice böyle şahane şiirlere.
Selam ve saygıyla.

Söze dökülemeyen, sessizliğin içinde korunup büyütülen temiz bir sevdanın hüznünü hissettim. “Kelimeler bazen kirletir aşkı” sözü, bazı duyguların anlatıldığında eksileceğini ne kadar güzel ifade ediyor. “Her harfi sükûttan, her taşı dertten” dizesiyle kurulan iç dünya, tekrarlanan “dilsiz yangınım” sözüne ayrı bir ağırlık kazandırmış Tamer Bey kardeşim. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

Saygıdeğer kıymetli üstadım,
Kaleminize ve yüreğinize sağlık. Sessizliğin çığlığını, aşkın o en saf ve zarif halini kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerden öyle derin işlemişsiniz ki her mısrası ruhumuza dokundu.
Bu nefis eserinizi gönülden tebrik ederim.
İlhamınız daim, kaleminiz kaim olsun. Saygılarımla...

Değerli dosttan harika, hoş bir eser gelmiş sayfaya
Bizde okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin hep güzel olsun
Allah'a emanet olasın, sağlıcakla kalasın

Alışılmışın dışında bir kafiye ağı mevcut ve ustalık gerektirir :

Gözümde bir çocuk masumiyeti,