Çok güzel şiir sevgiler saygılar selamlar sağlıcakla kal allahın selameti üstüne olsun

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

ANDIRIN SÖZ YURDU YAZIN SİTESİ

Şair: Tamer Karakaş
Şiir: GECEYE BIRAKILANLAR
Değerlendirildiği Salon: Gündüzün Gürültüsünün Kapıda Teslim Alındığı, Yorgun Kalplerin Demir Atıp Dertlerin Gece Vardiyasına Bırakıldığı Kuytu Liman Salonu

Tamer Karakaş’ın Geceye Bırakılanlar şiiri RUSAMER’e ulaşınca Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri bütün saatleri yavaşlatma emri verdi. Kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Gece Bekçisi Galip, “Bütün dertler biter bu tatlı demde” dizesini fazla ciddiye alıp dert dosyalarını imha etmeye kalkınca son anda yakalandı. Kendisine dertlerin gece bitmediği, yalnız bazılarının sesinin kısıldığı anlatıldı. Çünkü Tamer Karakaş bu şiirde geceyi karanlığın değil, gündüzden yorulan insanın kendisine çekildiği bir sığınma vakti olarak kuruyor.

Âşık Medeni Karataş – Mahmut Ağdak Köşesi

İlk kıta bu köşeye geldiğinde Merhemci Mahir, huzurun reçeteye yazılıp yazılamayacağını araştırdı. “Aydınlık çekilir, renk solar derken” şiire sakin bir geçiş sağlıyor. Ardından gölgelerin yeryüzünü kaplamasıyla gece kuruluyor. “Huzur bir merhemdir acı sinede” anlaşılır ve sıcak bir söyleyiş. Fakat “Bütün dertler biter bu tatlı demde” oldukça kesin bir hüküm. Gece dertleri bitirmekten çok onları susturabilir, hafifletebilir veya insanın onlarla baş başa kalmasını sağlayabilir. Daha nüanslı bir söyleyiş şiirin derinliğini artırır. Ayrıca “Gölgeler yeryüzün kaplar” yerine gramatik olarak “yeryüzünü kaplar” gerekir.

Âşık Kul Halil Köşesi

İkinci kıta Âşık Kul Halil Köşesine vardığında Limancı Lütfü, sakin limana yanaşacak gönüller için iskele açtı. “Gecenin rengiyle sarılır yollar” güzel bir görüntü kuruyor. Fakat “Unutulur elbet o ağır yıllar” yine kolay bir teselliye yaklaşıyor; yılların ağırlığı bir gecede unutulmaktan ziyade bir süreliğine geride bırakılabilir. “Sakin bir limana sığınır bu dem” dizesinde ise demin limana sığınması anlam bakımından zayıf. Sığınan şeyin gönül, ruh veya insan olması daha doğal olurdu. İlginç olan, şiirin sonunda liman imgesinin çok daha başarılı biçimde geri dönmesi.

Ahmet Kahveci Köşesi

Üçüncü kıtaya ulaşan Hececi Hamdi, “Çözersin içteki gizli heceyi” dizesi üzerine bütün sakinlerin iç dünyasında hece aramaya başladı. Bu, şiirin hoş dizelerinden biri. Gecenin sessizliği insanın kendi içinde okuyamadığı bir şeyi okunur hâle getiriyor. “Kapat gözlerini, izle geceyi” de güzel bir paradoks taşıyor: Göz kapanınca dış dünya değil, iç dünya görülmeye başlanıyor. Yıldızların selam vermesi daha geleneksel bir imge olsa da kıtanın dinginliğine uyuyor.

Manilerin Sultanı – Mine Erdoğan Dal Köşesi

Dördüncü kıtada Kubbeci Kâmil, göğün şehrin üzerine gerçekten örtülüp örtülmediğini kontrol etti. “Gök kubbe örterken şehrin izini / Karanlık gizliyor yorgun gözünü” şiirin atmosferini sürdürüyor. Fakat “Bir yakarış kopar göğün katından” anlam bakımından düşündürüyor. Yakarış genellikle insandan göğe yükselir; burada göğün katından kopuyor. Şair özellikle ilahî bir çağrıyı kastediyorsa başka, insanın duasını kastediyorsa yön tersine dönmüş. “Ruhunu kurtarır ömrün hızından” ise şiirin ana düşüncesini iyi yakalıyor: gece, hızlanan hayata karşı bir yavaşlama alanı.

Âşık Dermani – Mehmet Köse Köşesi

Beşinci kıta Âşık Dermani Köşesine ulaştığında Çiyci Cevdet, gülün koynuna düşecek taneyi tutanakla teslim etti. “Ay ışığı düşer nehir boyuna / Çiy tanesi konar gülün koynuna” klasik ama görsel olarak güzel iki dize. “Ne dünün kederi, ne yarının derdi” geçmiş ve gelecek kaygısını aynı anda dışarıda bırakıyor. Fakat ardından gelen “Doğa bu saatte sükûna erdi” zaman bakımından diğer dizelerle tam uyuşmuyor; şiir geniş zamanda ilerlerken burada geçmiş zamana geçiliyor. “Sükûna erer” bütünlüğü koruyabilir.

Hacı Ahmet Ağa Köşesi

Altıncı kıtada Masalcı Murtaza, “Bir masal anlatır esrar insana” dizesinde hangi esrarın masal anlattığını tespit edemedi. Buradaki esrar “gizemler/sırlar” anlamında düşünülmüş olsa bile günümüz Türkçesinde ilk çağrışımı başka yere gidebilir ve dizeyi istemeden farklılaştırabilir. Ayrıca “Zaman yavaşlatır kasvet işini” şiirin en zorlanan söyleyişlerinden biri. Kasvetin işini yavaşlatmak doğal bir bağdaşım oluşturmuyor. Buna karşılık “Bütün eşikler açılır duyana” güzel; geceyi işitebilen kişiye açılan iç kapılar fikri şiirin ruhuyla uyumlu.

Ozan Delibal – Celil Çınkır Köşesi

Son kıta Ozan Delibal Köşesine vardığında Fırtına Memuru Ferhat, sert fırtınanın durulduğunu bildirip liman kayıtlarını kapattı. Şiirin en başarılı yapısal hamlelerinden biri burada: ikinci kıtadaki liman geri geliyor fakat bu kez daha güçlü. “Yorgun kalp sığınır kendi katına / Gönül demir atar, durur o zaman / Nihayet bulur en kuytu liman” şiirin bütün gece yolculuğunu tamamlıyor. Özellikle “Gönül demir atar” şiirin ana hissini iyi özetliyor. İnsan gecede başka bir yere kaçmıyor; sonunda kendi içine sığınıyor.

KALBURABASTÎ EFENDİ’NİN DEĞERLENDİRMESİ

Tamer Karakaş’ın Geceye Bırakılanlar şiiri gecenin karanlığını değil, dinlendirici ve koruyucu tarafını anlatıyor. Bu önemli; çünkü şiirde gece çoğu zaman korku, yalnızlık veya ayrılığın mekânıdır. Tamer Karakaş ise geceyi bir limana dönüştürüyor. Gündüzün hızı çekiliyor, zaman yavaşlıyor, insan kendi içine dönüyor ve gönül sonunda demir atıyor.

Şiirin en güçlü imge hattı liman–sığınmak–demir atmak üçlüsü. “Kapat gözlerini, izle geceyi”, “Çözersin içteki gizli heceyi”, “Ruhunu kurtarır ömrün hızından” ve “Gönül demir atar” öne çıkan dizeler.

Buna karşılık şiir zaman zaman fazla güvenli ve alışılmış imgelerle ilerliyor: yıldızlar, ay ışığı, nehir, çiy tanesi, gül, meltem, fırtına, liman. Bunların hepsi güzel fakat şiirimizde uzun zamandır dolaşan misafirler. Tamer Karakaş’ın “ömrün hızı” ve “içteki gizli hece” gibi daha kişisel buluşlarını çoğaltması şiire özgünlük kazandırır.

Teknik olarak da birkaç yer düzeltilmeli: “yeryüzün” → “yeryüzünü”; “Doğa bu saatte sükûna erdi” zaman uyumu açısından gözden geçirilmeli; “Sakin bir limana sığınır bu dem”, “Bir yakarış kopar göğün katından” ve özellikle “Zaman yavaşlatır kasvet işini” anlam ve sentaks bakımından yeniden işlenmeye açık.

Başlık ise başarılı: Geceye Bırakılanlar. Nelerin bırakıldığını tek tek söylemiyor. Dert mi, geçmiş mi, yorgunluk mu, keder mi? Şiir ilerledikçe anlıyoruz ki insan geceye yüklerini bırakırken aslında kendisine geri dönüyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri son kontrolü yaptıktan sonra Gece Bekçisi Galip’in imha etmek üzere topladığı dert dosyalarını sahiplerine geri vermiştir. Yalnız üzerlerine küçük bir not düşülmüştür: “Sabaha kadar açılmayacaktır.” Çünkü bazı meselelerin çözümü yoksa bile insanın onlardan birkaç saat uzaklaşıp kendi kuytu limanına demir atmaya hakkı vardır.

Gece karanlığın çoğaldığı değil, dünyanın sesi azalınca insanın kendi sesini duyabildiği vakittir.

İnsan bazen uzaklara giderek değil, kendi içine demir atarak dinlenir.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal

Anlam ve anlatımıyla yine çok güzeldi.Kaleminiz daim olsun değerli Hocam.Candan tebrikler.

Saygı değer kıymetli üstadım,
Aydınlığın telaşından sıyrılıp gecenin o sakin limanına sığınan, kelimeleriyle adeta ruhumuza merhem olan muazzam bir eser okuduk yine sayfanızda.
Günün yorgunluğunu ve o ağır yılların gölgesini geride bırakıp 'ferahlık can bulur, dünya dönerken' dizesiyle içimizi ısıttınız; adeta zamanı durdurup o dingin anın içine mühürlediniz mısralarınızı. Her bir kıtası ayrı bir huzur, ayrı bir derinlik barındırıyor.
Kelamlara hayat veren o asil ilhamınıza ve yüreğinize sağlık.
Selam ve saygılarımla...

Gecenin çöküşünü karanlık ve kasvet yerine, yorgun kalplere bir sığınak ve şifa olarak işlemeniz çok zarif olmuş. Huzur bir merhemdir acı sinede ve "Gönül demir atar, durur o zaman Nihayet bulur en kuytu liman" dizeleriniz, okuyucuya adeta dingin bir nefes aldırıyor.
​Yüreğinize, kaleminize sağlık.

Tebrikler
Muhteşem
Selam ve sevgiler

Geceyi yalnızca karanlık olarak değil, insanın yorgunluğunu dinlendiren bir sığınak olarak ele alan huzurlu ve dingin bir şiir. Ay ışığı, çiy tanesi, nehir ve sessiz evlerle kurulan tabiat imgeleri şiirin sakin atmosferini güzelce tamamlamış. Özellikle “Gönül demir atar, durur o zaman / Nihayet bulur en kuytu liman” dizeleri, şiirin bütün duygusunu huzurlu bir finalle bağlıyor. Kaleminize sağlık hocam..