Dünyanın en güzel sözüdür derler,
yeniden başlamak...

Ama insan
bir sabah kalkıp da
Bundan sonra her şey başka
diyemiyor öyle.

Geçmiş dediğin
kapıyı kapatınca gitmiyor.
Bir köşede oturup
sessizce bekliyor bazen.
Bir şarkıda çıkıyor karşıma,
eski bir fotoğrafta,
unutuldu sandığın
bir insanın adında...

Yine de
her şeyi yanında taşımak
zorunda değilsin.

Bazı pişmanlıkları
olduğu yerde bırakmalı insan.
Bazı soruların cevabını
hiç bulamayacağını bilmeli.

Olmuş işte...

Geriye dönüp
aynı günü kaç kere yaşayabiliriz?

Ben artık
daha az şey düşünmek istiyorum.

Kimin geldiğini,
kimin gittiğini,
kim neden sustu
kim neden unuttu...

Hepsine yetişemiyor insan.

Bir gün bakıyorsun,
ömründen bir parça daha
gitmiş.

Oysa hayat
bazen çok küçük şeylerde
saklı kalıyor.

Sabah içtiğin çayın buğusunda,
kapının önünden geçen bir çocuğun sesinde,
akşamüstü gökyüzünün
durup dururken değişen renginde...

Bir dostun
“Nasıl oldun?” diye sormasında
mesela.

İnsan bunları
geç fark ediyor.

Meğer yaşamak,
her şeyi yoluna koymak değilmiş.

Eksiklerinle de
oturabilmekmiş hayatın karşısına.

Bir yaran varsa
saklamadan,
bir korkun varsa
inkâr etmeden...

Ama yine de
yarına bir sandalye çekmekmiş.

Ben bugün
dünü affetmeye çalışıyorum.

Kendimi de...

Yanlış yaptığım yerde
kendime kızmayı bırakıp
biraz olsun
insan olduğumu hatırlıyorum.

Çünkü ne kadar kaçarsak kaçalım
hepimiz biraz yarım,
biraz yorgun,
biraz da geç kalmışız.

Fakat sabah oluyor.

Perde aralığından
ince bir ışık düşüyor odaya.

Ve insan,
hiç kimseye söylemeden
içinden geçiriyor:

Daha bitmedi.

Belki bundan sonra
daha az kırılırım,
daha çok gülerim.

Belki bazı şeyleri
olduğu gibi bırakmayı öğrenirim.

Belki de
ilk defa kendime
bu kadar geç kalmam.

Sonra kalkarım.

Pencereyi açarım.

Derin bir nefes...

Ve hayatın karşısında
öyle büyük sözler etmeden
bir adım atarım.

Çünkü yeniden başlamak
her şeyi unutmak değil;

dünle vedalaşıp
bugüne yer açmaktır.

Bazen bir ömürlük karar değil,
yalnızca
bir sabah verilen
küçücük bir sözdür kendine:

Bugün,
hayatı kaçırmayacağım.

Hikmet Metin Çavdar