Bazen insan, hiçbir şey söylemeden biraz uzaklaşmak istiyor hayattan…
Bir süre susmak, kendini dinlemek, kalabalıklardan çekilip kendi sessizliğinde soluklanmak gerekiyor.

İşte ben de bir müddet sizlerden, güzel sohbetlerinizden, yazdıklarınızdan ve burada kurduğumuz o güzel gönül bağından uzak kalacağım.

Bilmenizi isterim ki bu bir veda değil.
Sadece biraz zamana, biraz sessizliğe ihtiyacım var.

Belki aranızda olmadığım günlerde yazılarım eksilecek, sohbetlerimiz yarım kalacak… Ama bilin ki dostluk, aynı yerde ve aynı zamanda bulunmak değil; insanın birbirini gönlünde taşımasıdır.

Sizleri tanımak, aynı duygularda buluşmak, bazen bir cümlede, bazen bir şiirde birbirimizin yüreğine dokunmak benim için çok kıymetliydi.

Gittiğim yerde sizden kalan güzel sözleri, dostluğu ve samimiyeti de yanımda götüreceğim.

Çok yakın zamanda tekrar buluşmak dileğiyle…

Kendinize iyi bakın.
Kalbinizi kırmayın, birbirinizin kıymetini bilin.

Ben şimdilik sessizliğe çekiliyorum.
Ama bilin ki gönlüm sizden uzak olmayacak.

Hoşça kalın güzel insanlar…
Şimdilik…

Hikmet Metin Çavdar