Güller Ağlıyor

Bir hazan rüzgârı esti dağıma,
Yaprağım döküldü, dallar ağlıyor!
Hasretin kokusu sindi bağıma,
Bülbüller ötmüyor, güller ağlıyor!

Yüzler hep asılmış, gülen sima yok,
Umudu vadeden bir tek ima yok,
Mevsimler sevimsiz, hoş bir tema yok,
Dudaklar mühürlü, diller ağlıyor!

Sevdanın ateşi indi bağrıma,
Hep gülüp geçtiler yürek ağrıma,
Köyümden sürüldüm aşkım uğruna,
Sokaklar virane, yollar ağlıyor!

Küsmenin faydası olmazmış dağa,
Hâkimin hükmüne el koymuş ağa,
Mektuplar savrulmuş bahçeye, bağa,
Sayfalar yırtılmış, pullar ağlıyor!

Bilseniz kaç kere yoldum saçımı,
Başına gelmeyen bilmez acımı,
Sarıldım sazıma, döktüm içimi,
Mızrabım yas tutmuş, teller ağlıyor!

Hakkımda hicranı buyurmuş kader,
O Yarin hayali gözümde tüter,
Çaresiz bekleyiş ölümle biter,
Ömrümü verdiğim yıllar ağlıyor!

Mustafa Hoşoğlu